Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
251
muren die haar insluiten en den regelmatigen loop harer straten, hare oor-
spronkelijke schilderachtigheid bewaard. De hooge witte huizen, versierd
met vooruitspringende balkons en glazen serres, verheffen zich amphithea-
tersgewijze op de helling van een' heuvel; breede trappen leiden naar
boven; van uit alle straten ziet men de blauwe zee, de onbewegelijke
groote schepen en het gewriemel der booten. Gondels, die den reiziger
met hunne groote op den voorsteven geschilderde oogen stijf aanzien,
glijden over het water, terwijl zonderlinge rijtuigen over de kaden rollen.
Een mengelmoes van Maltezers, Engelsche soldaten en matrozen van alle
natiën beweegt zich door de straten.
Buiten de stad is Malta vrij dor. De velden, die naar het zuiden lang-
zaam oploopen naar Citta Vecchia (— oude stad), zijn met grijze rots-
blokken bezaaid; de planten zijn met een fijn stof overdekt. Men ziet
bijna geene andere boomen dan oranjeboomen, maar ook deze zijn zelden.
Nergens treft men altijd stroomende rivieren aan. De bodem schijnt wel
verbrand, en men staat er over verwonderd, dat hij nog zoo goed
graan en veevoeder voortbrengt. Maar de Maltezische boeren spitten dan
ook den grond om, waar het maar eenigszins kan, en waar de teelaarde
ontbreekt, zoeken zij de verweering in de hand te werken door de steenen
te verbrijzelen. Naar men zegt, halen zij de teelaarde zelfs van Sicilië, en
was vroeger ieder schip op de terugreis verplicht eene zekere hoeveelheid
aarde mede te brengen. Op de hellingen der bergen zijn muurtjes gebouwd,
om het wegspoelen te beletten. Op Gozzo wordt meer veevoeder en katoen
verbouwd dan op Malta, waar men meer koren teelt. Comino levert een
weinig koren. Of de eilanden vroeger meer werden gecultiveerd dan nu,
is niet bekend; alleen weet men, dat de olijfboom, die er nu niet meer
voorkomt, het hoofdvoortbrengsel was. Zonder twjfel was vroeger de west-
helft van Malta, die nu bijna verlaten is, bewoond; daar waren vroeger
vele bijen, die het eiland zijn' naam (oudtijds M e 1 i t a =r honigland)
hebben gegeven.
De bevolking der eilanden (145 600 in 1873) in zeer dicht: 21 730 op
de □ G.M. Daarbij de onvruchtbaarheid van den bodem in aanmerking
nemende, zal men het niet vreemd vinden, dat de bevolking hare eigen
levensbehoeften niet in voldoende hoeveelheid kan verbouwen, maar dat
deze ten deele dagelijks van Sicilië moeten worden aangevoerd. Natuurlijk
moet de bevolking voor een deel haar onderhoud buiten hare woonplaat-
sen zoeken; velen vinden dan ook hun bestaan in kustvaart en vischvangst.
Ze gaan naar alle deelen der Middellandsche-zeekusten, vooral naar Alge-
rie. Des zomers wordt die emigratie ten deele weer aangevuld door rijke
Engelsche familien, die er de vochtige lucht van hun vaderland voor
eenigen tijd komen ontvluchten.