Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
248
DE MALTA-GROEP EN HARE BEWONERS.
Ofschoon de Malta-groep staatkundig tot Groot-Britannie behoort, is ze
geographisch niet van Italië te scheiden, daar ze op hetzelfde onderzeesche
plateau ligt als Sicilië. Het is ten hoogste waarschijnlijk, dat Malta, Gozzo
en Comino de overblijfselen zijn van een stuk land dat eene veel grootere
uitgestrektheid had. Nog tegenwoordig neemt Malta in omvang af; de
hooge rotsen van de zuidkust zijn rijk aan grotten, ghar geheeten, en
verkruimelen door den golfslag tot zand, dat de vloed op het strand werpt.
De Malta-groep ligt in het midden der Middellandsche zee en bij de
engte die Sicilië van Tunis, Europa van Afrika scheidt; daarbij heeft ze
eene betere haven dan het eiland Pantellaria; 't is dus niet te verwonderen,
dat de kleine archipel een belangrijk handelsstation werd voor alle natiën,
die achtereenvolgens heerschappij op deze belangrijke zee van het midden
uitoefenden. Pheniciërs, Karthagers, Romeinen en Grieken zijn reeds vroeg
de beheerschers van Malta geweest. Maar voor hen hadden reeds andere
volken, autochthonen of veroveraars, het eiland bewoond; dat verhalen
ons de talrijke grotten, die in de rotsen zijn uitgegraven, de „reuzento-
rens" en eenige wonderlijke bouwwerken, die overeenkomst vertoonen met
de nuraghi van Sardinië en zelfs met de Boedhistische dag ob a's, groote
steenen woningen, welker overblijfselen zich in de verte vertoonen als de
ruïnen van een fort. Ze schijnen gedeeltelijk uit de steen-, gedeeltelijk uit
de bronsperiode te dateeren. Misschien stamt de bevolking van Malta nog
wel oorspronkelijk van de bouwmeesters dezer gevaarten af; met zekerheid
laat zich dienaangaande echter niets zeggen, daar ze in allen gevalle zeer
sterk met verschillende bestanddeelen is vermengd. Gedurende de heer-
schappij der Saraceenen heeft zij den invloed der Arabieren zeer sterk
ondervonden.
De taal schijnt volgens sommigen een verbasterd Italiaansch te zijn met
bestanddeelen uit alle talen om de Middellandsche zee, vooral van het
Arabisch. De bewoners der noordkust van Afrika en de Maltezers ver-
staan elkaar dan ook gemakkelijk. Anderen houden de taal van Malta
voor een gebroken Arabisch; nog anderen denken aan verwantschap
met het Phenicisch. Hoe onvolkomen en wonderlijk het Maltezisch ook
moge zijn, het bezit toch eene soort van bevalligheid. Vele liederen en
spreekwoorden stammen nog uit lang vervlogen eeuwen; de nieuwere
letterkundige voortbrengselen zijn minder oorspronkelijk, daar ze vaak
navolgingen van Italiaansche poëzie zijn. Het Maltezisch wordt meer door
de plattelandbewoners en de lagere klassen der stedelingen gesproken dan
door de voorname standen, die het alleen en familie spreken; anders spre-
ken ze Italiaansch; ook het Fransch wordt veel gebruikt. Het Engelsch