Boekgegevens
Titel: De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Auteur: Bos, P.R.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1880
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 E 3 (atlas)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200007
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: (sociale) geografie: algemeen
Trefwoord: Geografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De globe: aardrijkskundig schetsboek voor school en huis
Vorige scan Volgende scanScanned page
241
keerende visschersknapen en dacht aan den tijd, toen hij zelf met onbe-
zorgd gemoed in de boot zat. Nu zat hij in het scheepje van Petrus en
dicht bij het roer; nu voer hij op de golven van een door storm beroer-
den tijd; want reeds had Karei V vermoeid afstand van de kroon gedaan,
en Luthers gloedvolle woorden hadden alle geesten in beweging gebracht.
Als dreunende hamerslagen drong hunne echo door naar Italië, en evenals
de bergen daarginds met onweerspellende sluiers waren omgeven, zoo was
ook Rome en zijne toekomst in wolken gehuld.
Somber stond Pompeo stil, fluistrend spraken de bedienden, zachtkens
lispelden de golven.
Eeuwen waren voorbijgegaan — en waar eens de Kardinaal had gewan-
deld, toeft nu de verstootene gade van Engelands koning, prinses Caro-
lina, met haar gevolg. Toen, van 1815—1820, werd een begin gemaakt
met de groote wandeldreven, een heerlijke kleine schouwburg werd gebouwd,
en daarnaast tallooze vertrekken voor de dienaren, die de vorstin in hare
ballingschap waren gevolgd.
God save the queen! was hare leus.
Weldra vertoont zich steeds meer het cosmopolitisch-internationale karak-
ter, dat de oevers van het Comomeer bezitten. Want alle volken, alle
vormen van rijkdom en roem zijn hier vereenigd.
„Trubetzkoy," zegt ons lachend de matroos, terwijl hij de schitterend
witte tanden laat zien, nu we een slot op eene hooge rotsspits voorbijva-
ren, en met opgeheven hand den hoogen rang van den eigenaar aandui-
dende, voegt hij er pathetisch bij: „principe Russiano" (een Russisch
vorst). Hoe veel liefelijker en vloeiender spreekt hij den volgenden naam
uit „Villa Taglioni;" hij verheft zich op de teenen en ziet dadelijk aan
ons knikje, dat men ook bij ons de groote Ballerina's kent en weet te
schatten.
Al die stoute villa's hebben eene klassieke behoorlijkheid; een sprankje
is erin overgebleven van dien geest, waarin de ouden hunne villa's bouw-
den, niet om een tijdlang in werkeloosheid zich te onttrekken aan het
leven, maar om, opgewekt door de natuur en geprikkeld door uiterlijken
glans, de werkzaamheid des geestes te verhoogen. De bovengenoemde
Villa Pliniana is als 't ware de stamvader van al die gebouwen, en er is
iets van haar geest overgegaan op ieder huis, dat de vreemdelingen zich
hier hebben gesticht, ook dan wanneer menigeen van de gelukkige bezit-
ters zich daarvan niet bewust is. Maar de eenzame reiziger, die met ver-
langenden blik deze wonderen ziet, hij gevoelt het wel, hoe veel geluk
binnen deze muren schuilt. De weg leidt langs witte marmeren trappen,
waarop de beelden van Apollo en Aphrodite staan: oranjeboomen en
cypressen beschaduwen de tuinen, en op de bloemperken gloeien alle kleu-
ren , van het vuur der rozen tot de donkere nachtviolen. Zachtkens ruischen
ginds in de diepte de golven, en als wij uit haar gefluister de oude, de
eeuwige vraag hooren: waar is het geluk? dan overvalt ons eene huivering,
en het is ons, alsof alle heerlijkheid der aarde aan deze plek was geschonken.
p. R. BOS, Globe. 16