Boekgegevens
Titel: Het boek der moeders, of Handleiding voor moeders om haare kinderen opmerken en spreeken te leeren
Auteur: Pestalozzi, Johann Heinrich
Uitgave: Groningen: J. Oomkens, 1804
Opmerking: 1e stuk
Vert. van: Buch der Mütter, oder Anleitung für Mütter ihre Kinder bemerken und reden zu lehren. - 1803
Niet verder verschenen
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1048 D 33
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_200005
Onderwerp: Algemene taal- en literatuurwetenschap: taalverwerving
Trefwoord: Taalverwerving, Kinderen, Aanschouwelijk onderwijs, Moeders
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Het boek der moeders, of Handleiding voor moeders om haare kinderen opmerken en spreeken te leeren
Vorige scan Volgende scanScanned page
98
of zij drinken meer, dan zij vcrdraagen kun-
nen, of dranken, die zij niet verdraagen kun-
nen.
Met dcfi mond fprzeken.
Het kind kan niet uit de natuur en zonder
dc huipe der kunst fpreeken, zoo als het van
natuur en zonder hulpe der kunst zien kan.
Zonder deze hulp heeft het kind van na-
tuur maar een eenvoudige kracht, om geluid te
gccven, in zijne niagt. Het is de kunst, die
deze fpraakkracht verheft en ze dan gebruikt,
om hem de verduidelijking aller voorilellin-
gen, welke den mensch door zijne zinnen ge-
geeven Avorden, door deze gevormde kracht
gemaklijk te maaken.
De bloeder wordt door haar inflinct als
het ware genoodzaakt, om het kind in honderd
eogenblikken klanken voor te praaten; zij volgt
ricze natuurdrift met innige vreugde, heiftrekt
Tiaar tot genoegen, om het kind door hetvoor-
pjaaten van klanken te ver\Tolijken en bezig
te houden, en de Natuur laat haar in deze
liare poogingen tot dit oogmerk niet zonder
niedehulpe. Het kind hoort niet alleen de klan-
ton der Moeder — gelijk deze hoort het de
item des Vaders, des Broeders, des Knechts
cn der Meid, het hoort de klokken luiden,
liout hakken, den hond blaffen, den vogel
pijpen , de- koe brullen, het fchaap blaatcn ca
^'n haan kraaien.
Weldra is zijn hooren niet meer een enkele,
een ledige bewustheid der klanken en van der-
zelver onderfchcid onder elkander, welke op
zijn oor werken; het begint nudenfamenhang