Boekgegevens
Titel: Verhalen en leerrijke voorbeelden uit de vaderlandsche geschiedenis, voor de jeugd: met platen
Auteur: [niet beschikbaar]
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink & De Vries, 1840
Opmerking: Oorspr. titel: Verhalen en leerrijke voorbeelden voor de jeugd, benevens eenige bijzonderheden wegens de groote en kleine visscherijen. - 1824
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-1199
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206487
Onderwerp: Geschiedenis: geschiedenis van Europa
Trefwoord: Geschiedverhalen, Nederland, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verhalen en leerrijke voorbeelden uit de vaderlandsche geschiedenis, voor de jeugd: met platen
Vorige scan Volgende scanScanned page
20
fort te blijven. Zijne twee dochters , welke zich in
hetzelve bevonden, wierpen zich voor zijne voeten,
omhelsden zijne knieën, en smeekten hem, om toch
niet naar het leger van coxisga weder te keeren;
maar konde dien braven man niet doen besluiten, om
zijn gegeven woord te verbreken. Hij rukte zich uit
de armen zijner kinderen, en zeide : n Mijne vrouw,
» mijne andere kinderen , en vele mijner landgenoo-
» ten zijn gevangen; God verhoede, dat ik het leven
» van hen zoude in gevaar brengen, om het mijne
)) te behouden. Ik heb mijn woord gegeven, dat ik
» in het leger zoude terug komen; ik moet mijn
» woord houden, en zal liet als een geluk aanmerken,
» indien ik door" mijn leven op te offeren, dat van
» mijne vrouw en overige kinderen, alsmede dat mij-
» ner landgenooten kan redden." Dit gezegd heb-
bende , vertrok hij naar de legerplaats terug, en werd
eenigen tijd daarna op bevel van coxisga ter dood
gebragt.
De bezetting van het fort bleef zich verdedigen
tot in Februarij des volgenden jaars 1662, als wan-
neer het zich mede bij verdrag overgaf; de bezetting
alsmede de overige Nederlanders, welke zich toen nog
op het eiland Formqsa bevonden, begaven zich naar
Batavia,
Keesjje. Deze brave man handelde wel zeer groot-
moedig , met zijne landgenooten tot verdediging aan
te sporen; maar wat is het jammer, dat hij niet in
het leven gebleven is. Mij dunkt, toen hij in het
fort was, moest hij er maar in gebleven zijn.
Reishabt. Bedenkt, kinderen! dat ingeval ham-