Boekgegevens
Titel: Handboek van welgemanierdheid en zedelykheid, in karakter-schetsen: vooral ten dienste der jongelingschap
Auteur: Funke, Karl Philipp; Bruining, Gerbrand
Uitgave: Zutphen: H.C.A. Thieme, 1804-1805
Opmerking: Vert. van: Sittenspiegel für die Jugend. - 1800
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 355 E 5
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206287
Onderwerp: Pedagogiek: terreinen van opvoeding: overige
Trefwoord: Etiquette, Moraal
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Handboek van welgemanierdheid en zedelykheid, in karakter-schetsen: vooral ten dienste der jongelingschap
Vorige scan Volgende scanScanned page
14=* AFBEELDING
zeiven zoo veel ydellieid toefchryven, dat de ftera^
des verftands daar door verdoofd wordt ? En hoe zou
hy het voor zich zelvén kunnen vérandwoorden , als
hy , om eenig uiterlyk voordeel te behalen , moed.
willig loog ? Wat is nu vleijery toch anders, dan'
logentaal? Waiineer iemands gunst derhalve niet, dan
door vleijery, te bekomen is , dan ftreeft hy naar
dezelve niet, hoe zeer hy zich dok wacht, oni zich de.
Vyandfchap van zoodanig iemand op den hals te halen,
• Hy hoort zich zeiven ook wel gèern pxyven; want
^elk mensch is niet aan die zwakheid onderlievig ? En.
is het zelfs wel goed , dat men voor lof en berisping
onverfchillig zy ? Evenwel hunkert hy niét te zeer;
naar lof. Hy zoekt dc opletteiidhéid van alle men-,
fchen geenszins door iets zonderhng in zyn gedrag ,
of.zyne kleeding, noch door eene gemaakte verftrooid-
heici vmi gedachten, tot zich té trekken. Zeker ge-
voel Vah éigéne waarde , dat zich zélf nooit vergeet,'
en nimriief tot laagheden vervalt, bezielt al zyne woor-
den en handelingen. En hy acht zich zelvén te góéd,
om , als grappen maker , door aardigheden , of zelf
door poetfenmakers kwinkflagen, een gezelfchap te'
vérmaken. Nooit roemt hy zich zei ven. Over het
algemeen fpreekt hy zoo weinig van zich zeiven, als
mooglyk is. Veel minder vernedért hy, derhalve,
Zich zeiven tot windbuidelary en fnorkéry. Dé ach-
ting, dié hem toe komt zoekt hy fteeds te behouden.
Daarom maakt hy zich, door geene oud\vyffche nieuws-
gierighéid, door geene kinderachtige ligtgeloovigheid,
noch door de klapachfigheid van een papegaai, by elk
redelyk mensch verachtlyk.
Jegens een iedér betoont hy zich beleefxi en verplig-
tend. Evénwel is hy geen vriend van eene oudmodi fche
koinplinienteer - zucht. Wanneer hy een voornamen
man bezocht heeft, en nu weer heen gaan wil, ftiydt
hy geen half uur lang , wie het eerfte door de ka-
merdeur gaan zal; maar loopt ook niet zoo regt door
daaruit, zonder eenige miene te maken van den an •
der