Boekgegevens
Titel: Verzameling van vaderlandsche spreekwoorden
Auteur: Martinet, J.F.
Uitgave: Amsterdam: Johannes Allart, 1807
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1026 F 71
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206141
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde
Trefwoord: Spreekwoorden, Nederlands, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verzameling van vaderlandsche spreekwoorden
Vorige scan Volgende scanScanned page
fipreekwoorden, $7
mijner vrienden ontmoette onlangs éénen zijner
kennisfen , een' Generaal, (een' Generaal, een
Veldheer, wat grooten Man betekent dat woord
niet) en vraagde hem te eeten op Ftienden host.
de ander kwam ,en wat vondt hij op tafel? Boek-
weiis pannekoeken met ^éen flesch rooden wijn,
meer niet. Was dat niet loffelijk? Zeker, 't gaf
fiem meer eërs, dan wanneer hij viermaalen voor
zijnen vriend hadt opgedischt.
43-
de pot verwijt den ketel dat hij zwart is»
Pot en ketel, die te vuur gaan , worden beiden
zwart: de een gelijkt de ander. Des is de een niet
boven de ander te ftellen ; zij hebben gelijke kleur.
-'t Gebeurt, dat gewis niet gebeuren moest,
jk meen, dat Kinders dikwijls met eikanderen
twisten, daar zij eensgezind moesten zijn. Als de
fwist wat verre gaat, en bet een het ander kiod
niet wil toegeeven , komt men tot verwijtingen.
Maar laat mij hei eerfte zo min als het laatde
van u hooren! Die iemani iets verwijt, is zelf niet
zonder fchuld: hij is niet wit en zuiver, die een
ander zwart en vuil noemt. Wij zijn allen zondig.
De pot moge den ketel verwijten , dat hij zwart is;
maar de pot is zo zwart als de ketel, 't Schaamt
zich dan, een ander iets te verwijten, wanneer
men zelf veel op zijne rekening heeft ilaan. Waa-
Cder Gij, zo lang als Gij zelf zondig zijt, niemant
P 5 iets