Boekgegevens
Titel: Verzameling van vaderlandsche spreekwoorden
Auteur: Martinet, J.F.
Uitgave: Amsterdam: Johannes Allart, 1807
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1026 F 71
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206141
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde
Trefwoord: Spreekwoorden, Nederlands, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Verzameling van vaderlandsche spreekwoorden
Vorige scan Volgende scanScanned page
A TADERtANDsCHE
vergaan! Toen zeker was Holland in last! Maar
federt gebruikt men deeze manier van zeggen
van iemant, die eenen grooten ophef maakt van
eene beuzeling; die veel fchreeuwt, maar in geen
grooten nood is, wat hij ook moge voor^eeven. —
Leer dikwijls bidden, vooral in den winter, dat
god ons tegen wfitersnood bewaare: want wij
liaan 'er Siiijd maar dan meest, voor bloot, en
verdienen 's Keercn ongenoegen door onze zonden.

hij schreit traanen i^iet tuiten.
Gij zult menigmaal deeze gemeene wijze van
zeggen hooren 5 als men praat van IMenfchen , die
eene ongemeene droefheid vertoonen , en zo
veele traanen Horten , dat men eene luit daarmede
zou vullen. — Een tuit is een pot of kannetje.—
En weet Gij, mijn Kind! vau waar de g-ezegde
fpreuk komt?
Neen!
TCa, dan zal ik bet U zeggen. Ons lieve Va-
derland werdt, vóór eenige honderd jaaren, door
Menfchen bewoond , die men Heidenen noemde ,
die geen Evangelie kenden , en de Afgoden dien-
den. Zij hadden vreemde gebiuiken, bij voor-
beeld , als zij een lijk zouden begraven , huurde,i
zij, voor weinig gelds, eenige Vrouwen, die
builen konden, als zij mnarunlden, om de lijk-
ttaatle te verzeilen. Deeze Vroawen verzamelden
haa-