Boekgegevens
Titel: Nederduitsche spraakkunst
Auteur: Weiland, Pieter
Uitgave: Dordrecht: Blussé en Van Braam, 1820
Nieuwe door den auteur zelven overziene en verb. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 700 : 1820
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_206030
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde
Trefwoord: Nederlands, Grammatica's (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Nederduitsche spraakkunst
Vorige scan Volgende scanScanned page
Am
SPRAAKKUNST.
fl?
■wederlegd in de verhandeling over de Nederduitsche
spelling, van den Hoogleeraar M.Siegenbeek >
en vergelijke de Inleiding van mijn Nederd. taalk.
Woordenboek (f).
Ook zijn er eenigen geweest, die alle woorden,
welke niet op eenen medeklinker stuitten, meteenen
enkelen klinker spelden, bewerende, dat de kort-
ste spelling de beste is. Doch dat deze regel lijn-
regt tegen den aard onzer taal inloopt, en eene ba-
rer voornaamste eigenschappen prijs geeft, is hier-
uit ligtelijk op te maken, dat men, volgens den-
zelven, de woorden been, steen, hoor, koop enz,
verlengende, benen, stenen, horen, kopen enz.
moet schrijven, terwijl, overeenkomstig met den
scherpen klank, welke, bij eene zuivere uitspraak,
in deze en vele andere woorden gehoord wordt,
beenen, steenen, hooren, koopen enz. de eenige wa-
re spelling is. Ën dit zal nader blijken.
4. Over de zacht-lange en scherp-lange
e en 0.
23, Niet alle Nederlanders ontdekken even
duidelijk het verschil der uitspraak in de woorden
heelen (genezen) en helen (.verhelen), veek (zacht)
en veek (de tijd van zeven dagen), hoopen (op-
hoo-
(*) BI. 99-117.
(D BU 19 81.
B 3