Boekgegevens
Titel: Volapük, dat is de wereldtaal: spraakkunst
Auteur: Schleyer, Johann Martin; Bruin, Servaas de
Uitgave: 's-Gravenhage: IJkema, 1884
Arnhem: G.J. Thieme
Opmerking: Vert. van: Volapük. - 1881
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 533 H 31
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205876
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: kunstmatige wereldtalen
Trefwoord: Volapük, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Volapük, dat is de wereldtaal: spraakkunst
Vorige scan Volgende scanScanned page
1) en p (zachte en scherpe lipletter) zijn steeds zorgvuldig van
elkander te onderscheiden, en hebben dezelfde uitspraak
als in het Hollandsch, b.v.. in
baard en paard.
(1 en t (zachte en scherpe tongletter), steeds van elkaar te on-
derscheiden, worden juist uitgesproken als in het Hol-
landsch , b. V. in
dol en tol,
tluin en tuin, enz.
V en f (zacht en scherp). Bij deze twee vervalt het gevaar voor
verkeerde uitspraak geheel en al; want de f klinkt in
de nieuwe wereldtaal, juist als in het Hollandsch, b.v. in
de woorden
fat, fel, fier, enz.;
doch de v wordt in de nieuwe wereldtaal uitgesproken
als onze Hollandsche „w" in de woorden
wat, wel, wier, enz.
" Dit teeken (de Grieksche spiritus asper) vervult in de
nieuwe wereldtaal volkomen dezelfde rol als de letter „h"
in onze woorden
haar, lieer, hier, hoor, huur.
y wordt in de nieuwe wereldtaal uitgesproken gelijk in het
Hollandsch de „j" in de woorden
jaar, jeuk, jool, enz.
h. In de nieuwe wereldtaal klinkt de h volkomen als de
scherpe keelklank „ch" in de Hollandsche woorden
kachel, lachen, enz.
Ontmoet men dus in de nieuwe wereldtaal eene h, dan zij
men wel indachtig, dat die nooit als onze Hollandsche
„h" uitgesproken raag worden, want daarvoor heeft de
wereldtaal den spiritus asper (').
g en k. In de nieuwe wereldtaal wordt k uitgesproken krachtig
en forsch, juist als in het Hollandsch. Maar met de g
is dat het geval volstrekt niet. Onze Hollandsche „g"
(zacht uit de keel) staat tegenover onze „ch" (scherp uit
de keel); doch in de nieuwe wereldtaal is de g niets
anders dan eene zaehte, uitermate zachte k. In het
Hollandsch hebben wij dien klank niet; doch in eene
menigte andere talen heeft de g (althans in vele gevallen)
dien zeer zachten k-klank. Zoo b.v.