Boekgegevens
Titel: Volapük, dat is de wereldtaal: spraakkunst
Auteur: Schleyer, Johann Martin; Bruin, Servaas de
Uitgave: 's-Gravenhage: IJkema, 1884
Arnhem: G.J. Thieme
Opmerking: Vert. van: Volapük. - 1881
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 533 H 31
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205876
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: kunstmatige wereldtalen
Trefwoord: Volapük, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Volapük, dat is de wereldtaal: spraakkunst
Vorige scan Volgende scanScanned page
13
hill, en vooral liet Engelsche werkwoord to get)-, wijders aan
O n d u i d e 1 ij k h e i d en daardoor vaak ontstaande begripsver-
warring ; of aan een zwerm llitllCCUlSChe WOOrdCD,
ilie niet zelden in eene glad verkeerde beteekenis gebruikt worden.
11) Alle levende en doode talen lijden ook aan groote on-
nauwkeurigheid en onduidelijkheid , waarvan niet zelden schrome-
lijke nadeelen het gevolg zijn, vooral wanneer zulke voor meer
dan één uitlegging vatbare woorden of uitdrukkingen voorkomen
in rechtsgeldige bewijsstukken. Dit is zelfs bij de L a t ij n s c h e
taal het geval, die toch anders zoo streng logisch en bepaald is.
Hoe dikwijls namelijk zijn in het Latijn l'raesens en Perfectum aan
elkander gelijk, of nominatiefen accusatief, of infinitief en impera-
tief, of 2« naamval enkelvoud en naamval meervoud! Zoo,
b.v., de bekende volzin
papa non edit canwm nini die veneris,
waarvan niet minder dan negen verschillende vertalingen
zijn te geven, die intiisschen allen goed zijn.
12) Welnu, al de opgenoemde gebreken heeft onze wereldtaal
in het geheel niet, of zij streeft er naar, om die zooveel
doenlijk te vermijden — inderdaad een punt van hoog aanbelang,
waardoor zij ongetwijfeld de waardeering verdient van alle ware
menschenvrienden.... die reikhalzend verlangen, om de jeugd
verlost te zien van de tegenwoordig al te veel inspanning vor-
derende taalstudiën.
[§ 53.] Het is eene verregaande aanmatiging, wanneer een
volk (al is het nog zoo groot en machtig) alle andere vol-
ken verplicht acht om z ij n e taal aan te leeren, met al de
daaraan klevende verkeerdheden en ongerijmdheden. Alle natiën
zonder uitzondering behooren zich eenvoudig te schikken naar
het voor allen even geldige, praktische gezond verstand,
en dit zegt luide :
Voor eiken klwuk slecliii» één teeken I
voor elk teeken üleclits één uitsprank!
geen teeken stom en overtollig!
één schrijfwijze en één leeswijze op de gelieele
aarde!
NB. De 26 letters van ons gewone Hollandsche alphabet
worden alleen in Europa op minstens 70 verschillende
manieren gelezen. Derhalve komen op elke letter ge-
middeld bijna drie verschillende lezingen. Welk eene
bron van misvattingen en al)uizen van allerlei aard alleen
in het kleine Europa!