Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
»y^r X Qujs uau3.
, 70- ARTIS DICEXDI P. I. CAP. IX.
^^cuuo^^ 98. Elocutio, quamvis plerumque recta et simplex sit,
Qt. nonnunquam majorem vim accipit commutatione figurae ;
ut:
'^Â'cAo^ éM/k/^i*^* adeone mori miserum est? — Acrius enim hoe quam
^^ ^^ ' misera non est. — Saepe etiam per ailegoriam
c^ yf^ ' proferiur :
ï 'A^iCTTiarÓTSpiz TpxvfzccTx fIXav vz-èp kxouaicx. t^iK^jßCcrcx, :
* — quam Scripturae sententiam praeclare tractat S. Chrys. in Eutrop.
Quisuaua. 99. Si postxemo de usu quaeritur: sententiae graves et
^'^^^'''^^^ncorruptae orationi dignitatem conferunt et gratiam, sed
cavendum, ne crebriores sint, praesertim acutae.
1. Oratori sententiae inprimis ad conciliandos animos pro-
Ar. 2, 21. sunt. Nam et delectantur audientes, si, quae ipsi usu norunt,
per sententias enuntiantur, (ut : ISihil vicinia molestius — tiben-
ter audiunt, qui malos vicinos habent : ) et oratoris mores com-
mendant. Qui enim sententias dicit, profitetur, quas in vita
rationes sequendas putet; quo fît, ut si bonae sunt sententiae,
ipse quoque orator vir bonus esse videatur.
2. Ego vero, ait Fabius, haec lumina orationis velut oculos
quosdam esse eloquentiae credo. Sed neque oculos esse toto
corpore velim, ne cetera membra suum officium perdant. Facit
res eadem concisam quoque orationem. Subsistit enim omnis
sententia, ideoque post eam ulique aliud est initium. Unde so-
luta fere oratio et e singulis non membris, sed frustis col-
lecta.
Ar. ibid. 3. Prudenter etiam monent, sententias vix decere nisi aetate
provectos, et in iis dumtaxat rebus, quarum quisque peritus
sit. Juvenes igitur vel illas communi usu receptas sententias,
quae proverbia dicuntur, vel gravis viri testimonia, vel deni-
que occultas sententias usurpent.
ART. III.
DE PERIPHRASI.
Quid sit. 100. Periphrasis est oratio , quae rem omissis propriis
nominibus, per adjuncta vel signa paullo longiori ser-
mone significat, ut pro vesperascit Virgilius :