Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
, 68- ARTIS DICEXDI P. I. CAP. IX.
tionem; sed saepe etiam graves motus habet, jungiturque
aliis acerrimis figuris, praesertim subjectioni.
Deor.3,56. Exemplum ex Gracchi oralione aiïert Cicero :
Quo me^i miser., conferam? quo veriam? in copitoliumne? at
fratris sanguine redundat. An domum? matremne ut miscram
tamentantemque videam et ahjeetam ?
Vide eliam celeberrimam Scipionis ad seditiosos milites ora-
tionem apud Livium 28, 27.
Quid su- 77. Vlll. Sustenlatio, dubitationi saepe conjuncta, sus-
itentatio. pgj^^j^ animos, ut niox aliquid inopinatum subjungat.
Desuppi. 5. Jussu eJus /wjnines, qui nominati erant, eomprehensi sunt
adduetique LHyhaeum i domino denuntiatum est ; causa
dicta damna ti sunt. Quid deinde? quid censetis? furtum for tasse
aut praedam exspectatis aliquam. Nolite usquequaque eadem
quaerere. In metu belli, furandi qui locus potest me?... (tum
multis interjectis :) Etiam nunc mihi exspeclare videmini, judi-
ces., quid deinde factum sit : quod isle nihil unquam fecit sine
aliquo quaestu atque praeda. Quid in ejusmodi re fieri potuil?
quod commodum est? exspectate facinus, quantumvis improhum;
vincam tamen exspectationem omnium. Nomine sceleris conjura-
lionisque damna ti, ad supplicium traditi; ad palum alligati,
repente, m.ultis millibus hominum inspectantibus, soluti sunt et
Leonidae illi domim redditi. — tq"ippe qui interea Verri pre-
tium obtulisset.)
Quidpara- 78, IX. Pavadoxum est, quod non modo praeter exspec-
doxum.
tationem, sed etiam praeter veritatem dici videtur.
Phil-i- xip^tcv ouv où-k à^vfzi^rûcv ^ à «vct^tç 'k9i)jvccîci ^ roti; ttx-
pcvai rpx'y/iiaaiy^ ou/ sî ttx^j fXÙX'^i; thiKeL o fyxp èati xel-
ptarov ÄUTMy èx rou TrxpeXy^XùSroroQ %póvov, tûvto ?rpb<; rd AAc^tä
ßiXriGTüv vTdpx(:i* T/ oov è<7TÎ rovTo 5 ort où^è:^, ^ ùvJ'pE^
ray J'éovrcou TTOioùvrav ùfiay, rk Trpdy/xarx /' é^rsl roi yr,
€i TC&v^ X rparrêurccu oJVcoç cùef äV èXrig hv, xùrà
èsXria 'yma^xt. — cf. Olynth, 1. paulo post initium : Où