Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE FtGURIS. 51
Hoc fit et augendi criminis gratia, ut testis in reum rogatum.
An a TCO fustihus vapulasset — El innocens, inquit; — et de-
clinandi, quod est frequentissimum : qitaero, an occideris homi-
nem, respondetur lalronem; an fundnm occupaveris, responde-
tur meum,
72, III. Suhjectio est, cum orator vel interrogat sei- Ouidsubjo-
psum et respondet sibi, vel cum alium interrogavit, non utik'^^^^^
exspectat responsum, sed statim ipse subjicit. ^
Ita Cicero 1. c. pergit : Al in qua causa non poluisse?
quae est grata" gentibus, A quibus non poluisse? ab iis, qui
maxime P, Clodii morte acquierunt. Quo deprecante? me, —
E/ /àVaÇ (jJ ÙttÔ rov A/oîrf/3-ouç ê'ùva.fx.iq) ê'iaf^a.pvifrsrcci kcù DeChera
asTXi, t/ Troiv^QOfjiZv, oiv (fii'kiTrTcoi) fv/ xeppéyi^ffoy 'lij] zpiyov/xsv a/o-
ftei^i^v] vi} cfï«. k«? ti rà trpdyjlcûctcc sutm /sear/w; àxx'
/30ij^ij(T0/ic£v aÔTO'g ] ccy J^ÔTO zay 7rvcvfx,XTccv fM-^ cTjvw/^eâ'iX ; a^Aà
fik c^' ot3% i^ei, Kx} riq èyyjy^r^q èari TOÙTOU',
Ceterum ad hanc figuram etiam revocalur modus quidam
elegans solvendi argumenta, singulis brevi solutione subjecta,
quamvis extra formam rogandi et respondendi. Vide de suppl.
c. 42. ubi utraque forma permixta est.
^ , ttf> ^^ '
73. IV. Practeritio est, dum dicere nolle findmus, auae Qui^prae- / • ^
tamen vel maxime dicimus.
1. Si reapse quidpiam vel praeterimus vel leviter attingimus,
non est sane figura. — Vera praeteritione Tullius utilur :
At illud tenebricosissimum tempus incuntis aetatis tuae patiar
latere : licet impune per me parictes in adolescentia perfoderis,
vicinos compilaris, matrem verberaris : habeat hoc praemium
tua indignitas, ut adolescentiae turpiludo obscurilate et sordibus
luis obtegatur. — Vide etiam n. 26.
2. Quoniam autem, quae a nobis omitti dicimus, certe quam
brevissime enuntianda sunt, qui fieri potest, ut ea nihilominus
vel maxime dicamus? Nempe et ipsa figurae ratio animos reddit
in pauca illa, quae dicimus, attentissimos, et verbis utimur lectis-
simis gravibusque sententiis. — Ceterum necessaria illa brevitas