Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
, 50- ARTIS DICEXDI P. I. CAP. IX.
Art. II.
DE FlGURlS SEIVTENTURUM.
(Qt. 9, 2.)
Quid in- 70. liiterrogatlo, ut jam dictum est (n. 53.), tum ra-
uBus. tionem figurae habet, cum forma interrogandi utimur ,
quamquam nihil sciscitamur. — Usurpatur autem in ar-
gumentatione, suasione vel dissuasione, in omni denique
animorum motu.
Qt. 1. In argument a tione variai orationem et excitât; inprimis
autem urget et pungit adversarium, ut cum quaerimus, ad quae
Pro Rose, difficile est respondere : Stipulatus es9 ubi? quo die? quo tem-
pore? quo praesente? quis me spopondisse dicet? nemo — vel
interrogamus, quae cum in aperto sint, negari non possint :
, Desuppi.57. Quid Verres, quid ad haec cogitas respondere? num mentiri
me? num fingere aliquid? num augere crimen? num quid horum
dicere istis defensoribus tuis audcs? — vel reprehendimus ad-
versarium, vel argumenta ejus deridemus vel etiam quasi victo
Design. 8. insultamus : ut : duid sedes Verres? quid expectas? etc,
2. In suasione^ dissuasione, laudatione, reprehensione inter-
rogando instamus, et urgemus ardentius :
Demost. EiVa tout àvx/Lcsyûvf^sv ^ kxI rpcy^peiQ xrykq icccl rkq TXpà rco cJ'f/-
ycç èXTriJ'xi; èày Tïdvr 0*i6aÔ£ xxXa^; ; oùx è/xfiyjdS-
/Lce^cc] oùx é^i/xcy avrol f^épei yè rivt arpxriarav DiKslay vvv y ei
HO,} (ji^ TCQOxzpov 5 où'K fV? T^j' è'Ksivci) ;
3. Plurimum valet in motibus animorum exprimendis.
proîiii.37. 0 me miserum, o infelicem! rewcare tu me in patriam, Milo,
potuisti per hos; ego te in patria per eosdem retinere non po-
tero? Quid respondebo liberis mcis, qui te parentem alterum pu-
tant? Qitid tibi, Q, frater, qui nunc abes, consorti mecum iem'
porum illorum ? me non potuisse Milonis salutem tueri per eosdein^
per quos nostram ille serxasset ?
ynae in
responden^o 71. II. In respoudeudo figura est, cum aliud interro-
^''"çt ad aliud, quia sicutilius sit, occurritur.