Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
de orna'fü ex ipso genere et conjuxctione veriï- 25
1. Songutnc foedarc pro sanguine madcfaccre^ libido pro vo-
luplalc^ et illud Ciceronis de Verre: Dies conlinuos complures
in convivits jaculsli. Hoc'enim jaculsli conlentum Iiabet, qui
non exprimitur consueto vocabulo accuhuislL
2. Hoc idem etiam consequimur junctis diiobus vocabulis,
quorum unum satis esse poterat, ut:
Al^ credo,, mea numina tandem
Fessa jaccnt, odiis aut exsaturata qnicvi,
Nam fessa sunt, exsaturata sum rem primariam salis décla-
rassent.
Huic generi affinis est pteonasmus: vocemque his aurihus
hausi, — De quo plura grammatici.
Art. il
Acn. 7.
297.
ctis.
DE 0RNATU EX COXJUNXTIOXE VEURORCM,
3o. Ex optima vcrborum junctura et collocatione n^sci-
tur magnam partem ilia dicendi facUltas, qua haud scio ws bene juo-
an nihil in oratione suavius inveniatur.
1. Facilis dicitur oratio, si non vi dura protrudi, sed velut
ipsa agente naUira, fundi leniter videalur; in qua igitur non
solum nihil est perturbatum , quod inobscurare sensum possit, sed
nec quidquam distorlum aut violentum, asperum nihil, nihil,
ut ita dicam, salebrosum.
2. Ut hanc virtutem exemplis cognoscas, confer in Epist. ad
Div. b 15. ep. 5. et O, Catonis asperitatem cum laevitate Ci-
ceronis.
36. Gravior autem saepe efficitur oratio, si ea, quae Unde in
vim habent majorem, immutata nonniliil conjunctione
verborum, ([uasi in lucc posita notar.tur.
Hinc 1. quae secundariis sententiis exprimi sclent, ut cau-
sae, conditio, lempus, primariis enunliantur: Rogavi te^ ahnu-
isti; obsecravi, contcmsisti; supplcx manus tetendi^ rejecisti; pro