Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
20 ARTIS DlCE>m p. I. CAP. I.
pcrcrcbuil. Pytliius qxddam argcnlariam fadchat Syraciisis, Hie
Canio dixil^ vénales se /tor/os non habere.^ licere aulem uli Canio^
si vellel, til suis.
De off. 3, Qiiac ita Cicero :
C. Canins^ eques Romamis^ nec infacclus ct salis lileralus^
cum se Syracîisas oliandi^ xil ipse dicere solebat., non negotiandi
causa conlulisscl^ dictilahat se horlulos aliquos telle emere., quo
invitare amicos^ ct uli se ohkctare sine interpellalorihus posset.
Quod cum percrebuisset., Pythins ei quidam., qui argentariam
faciebat Syracusis., vénales se quidem hortos non habere., sed
licere uti Canio., si vellet^ ut suis.
Hoc gcnus plus etiam obscuritatis habet in ratiocinatione.
Eloquentia est admirabilis illa facultas duccndi oratione mut-
tiludinem, et o?nnes animorum motus inflammandi, Conjuncta
solet esse cum ceteris don is magni ingenii. iSapientia ci modéra ri a*- e-
debet, Saepe civilatibus salutem atlulit,, saepe etiam magna in-
commodas Multitudo cupidilatibus agitatur. Has quids cognoscit.
Est autem pessimum ils ahuli.
2. Gum sentcnliae junguntur quidem, sed non apte, ita
ut sermo maie sibi coliacrens hue illuc fluctuet :
Aaiîerr.4, Socii noslri cum heiliger are nobiscum vellent., profecto Tatioci-
nati esscnt etiam alque etiam., quid possent facere., si quidem sua
sponte facerent., et non haberent hic adjutores înullos^ et multos
homines et audaces i soient enim diu cogîtare oinncs, qui magna
ne go lia volunt agere,
3. Cum ipsae etiam longiores complexiones yerborum
nullis commissuris inter se junguntur.
Neqne enim salis est, singulas verborum compositiones in se
conclusas et cobaerentes esse; necesse est insuper inter se apte
conjungantur. Ac latini quidem banc concinnitatem ita amavere,
ut vix non omnem sententiam cum ea, quae procederet, con-
nectèrent. Hinc plurimae illae particuiae, bine relativa in prin-
cipio sentenliae pro demonstrativis posita, hinc illa : Neque vero^
neque enim etc, etc. Quanta sit in hac junctura vis iilustrandi