Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE ELOQUENTIA CIVILI,
317
1. Muitum igitur interest, senatus sit, an populus, qui deli-
beret. In senatu enim minori apparatu agendum est; sapiens ncor.
enim est consilium, multisque aliis dicendi relinquendus locus;
vitanda etiam ingenii ostentationis suspieio. Concio capit om-
nem vim orationis, et gravitatem varietatemque desiderat.
2. Nihilominus ita est rebus ceterisque adjunctis oratio adap-
tanda, ut etiam in senatu de rebus magnis interdum magnifi-
centius, et apud populum de rebus parvis breviter et summisse
dicendum sit. Male igitur quidam putaverunt, huic generi sem- qt. 3,8.
per torrentem quandam et concitatam rationem dicendi con-
463. Postremo cum sint populäres multi variique lap-
sus , vitanda est acclamatie adversa populi.
1. Haec vero aut orationis peccato aliquo excitatur, si as-
pere, si arroganter, si turpiter, si sordide, si quoque animi
vitio dictum esse aliquid videatur; aut hominum offensione vel
invidia, quae aut justa est, aut ex criminatione atque fama;
aut res si displicet; aut si est in aliquo motu suae cupiditatis
aut metus multitude.
2. His quatuor causis totidem medicinae opponuntur : tum
objurgatio, si est auctoritas; tum admonitio, quasi lenior ob-
jurgatio; tum promissio, si audierint, probaturos; tum depre-
catio, quod est infimum, sed nonnunquam utile. Nullo autem
loco plus facetiae prosunt et celerjtas, et breve aliquod dictum,
nec sine dignitate et cum lepore. Nihil enim tam facile, quam
multitudo, a tristitia et saepe ab acerbitate commode ac brevi-
ter et acute et hilare dicto deducitur. (Cf. tamen n. 376. extr.)
Quid Ti-
tandum.
De or. 2, 83.