Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
S3
220 ARTIS DICENDI P. III. JLIB. 1.
CAPUT IH.
DE PROPOSITIONE.
317. Qualis propositio esse debeat, ostendi in libro su-
periore; hoc igitur loco quaeritur, utrum in omni oratio-
ne et quomodo declaranda sit.
Quando Cum nota non est, omnino enuntiari propositio debet,
declaranda.
nisi forte ouensio timeatur.
Ar. 3,14. 1. Plurimum refert, ab iis, qui audiunt, inde ab initio, de
qua re agalur, definite intelligi. Nec satis praesertim in sacra
eloquentia considerari solet, quod supra (n. 253.) dixi, per ma-
teriam et saepe etiam per finem non satis declarari proposi-
tionem.
2. In civili eloquentia propositio plerumque ex ipsa causa
nota est, non semper tamen; ita qui défendit reum, dicere ■
potest : Non fecit ; vel, Jure fecit.
3. Nonnunquara dura est propositio, quam auditor si provi-
det, non aliter praeformidat, quam qui ferrum medici, prius-
quam curetur, aspexit. At si, re non ante proposita, securum
ac nulla denuntiatione in se conversum intravit oratio, efficiet,
quod promittenti non crederetur. — Itaque in causa ejusmodi
propositio vel post unum alterumve argumentum declaratur, ut
in 1. Cat. vel per totam etiam orationem tegitur, ut in 4. Cat.
et apud Liv. 28, 27.
^»nomoclo
318. Exprimenda autem erit propositio verbis propriis
ac perspicuis ; plerumque etiam simplicissima brevitate.
enontianda.
1. Cum, quid agatur, satis jam cognitum habent, qui au-
diunt, propositio etiam ornate et quadam circuitione verborum
exprimitur, ut fecerunt saepe Demosthenes et Cicero.
2. Aliquando pluries, mutatis scilicet verbis, exponitur, quo
magis auditoris animo infigatur; nonnunquam etiam eadem de
causa per totum exordium velut spargitur.
dMiaratnr^ Licet autem aliquando non enuntietur propositio, sem-