Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
184- ARTIS DICENDI P. III. LIB. I,
Quaeeorum Genera locorum eadem sunt quae argumentorum; insiti
et remoti (n. 260.), vel ut recentiores loquuntur, intrin-
seci et extrinseci.
Part. 14. Aristoteles insita argumenta vocavit artiüciosa, remota non
artificiosa; noa quod liaec nullius artis indigent, sed quod ea
non parit oratoris ars, sed foris ad se delata, tamen arte
tractat.
CAPIT III.
DE LOCIS INTRINSECIS.
263. Ex locis intrinsecis alii in ipsa rei natura et no-
mine siti sunt: defmitio, genus, forma, enumeratio par-
tium, notatio etconjugata; alii in iis, quae cum re connexa
sunt: causae, elTecta, antecedentia, consequenlia, adjunc-
ta; alii denique in collatione rei cum aliis: comparatio,
similitudo et contraria.
Art. I.
DE DEFINITIONE.
Quomodo
264. Defmitio est oratio, quae naturam rei explicat.
I. Ut accuratissima sit, per rei genus et diiTerentiam
facienda est. Genus autem est quoddam totum, cujus par-
tes , quae species dicuntur , suapte natura in quibusdam
conveniunt, in aliis differunt; id vero, in quo ditTerunt,
differentia vocatur.
1. Sic animal genus est, homo et brutum species; ut qui-
bus commune sit vivere et sentire, hoc autem diilerant, quod
in homine inest ratio, in bruto non est. Itaque homo definitur :
animal ralione praedilutn.
Top. c. 2. Quamobrem cujusvis rei defmitio hoc modo invenitur :
cum sumpseris ea,quae sunt ei rei, quam definire velis, cum
aliis communia, usque eo persequere, tlum proprium el'ticia-
tur, quod nullam aliam m rem transferri possit. Ut hoc :