Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE DIALOGO. 169
Vis nascitur 1. ex argumentis, quae a praesenti rerum undo ro-
stafu deprompta, et consentanea sunt indoli et studiis eo-
rum, qui audiunt: hi autem soient rebus necessariis et
utilibus cummaxime moveri. 2. Verborum vis cum ex iis
oritur, quae generatim orationem gravem faciunt, tum-
maxime ex reliquis duabus virtutibus :
Brevitas tum rerum tum verborum hic eo magis sectanda Oaarebic-
erit, quod in ea rerum conditione, in qua tales conciones
habentur , multitudo hominum minus etiam , quam alias
in rem unam diu animum intendere solet.
Celeres autem motus agitare eam orationem debent, quae ouomojo
non modo rem agendam spectat, sed ipsas inter res agen-
das habetur , et plerumque ad subitaria consilia incitât.
CAPUT VI.
D E D I A L 0 G 0.
2i0. Dialogus hic dicitur scriptuiji, in quo duo vel plu- oaid «it.
res de re certa et definita colloquentes facimus. «.«^/«l»«
Fit ergo ad imitationem verae collocutionis, sed tribus ab
ea differt : 1. scriptus dialogus arctius in re una continetur;
2. rem pro consilio scriptoris totam absolvit et accuratius ex-
pendit; 3. dicendi modum postulat paulo elegantiorem, fere ut
de epistola dictum est. (n. 199.)
Dividunt dialogos in philosophicos et describentes. In il- Qnaogcne-
lis doctrina aliqua traditur vel quaestio agitatur , quales
sunt Ciceronis et Piatonis ; in his hominum indoles, mo-
res et vitae rationes per ipsorum sermones declarantur ,
nt apud Lucianum.
Sed huic divisioni non nimis inhaerendum est. Nam ipsa dia-
logi natura ita fert, ut et cum quaestio pliilosophica discepta-
tur, cülloquentium mores atque ingénia monstrenlur, et cum
borum notalio maxime intenditur, argumentum tamen aliquod
paulo accuratius-sermone tractetur. Quinetiam ambo genera om-