Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE DESCRIPTIONE. 161
3. Attamen in rebus niinutis, maxime si deiectalio quaeritur,
oratio difîusior non displicet. Vide de Senect. c. 15.
22't. II. De dispositione si quaeris, initio fere conve- gnacaispo-
nit, totius rei lineamenta paucis adumbrare, partes deinde
ita sine saltu et intercapedine percurre, ut is, qui legit,
quam facillime animo sequi, et universae rei speciem in-
tueri possit.
1. Prima ilia lineamenta fecit Plinius : Imaginare amphiihea-
tnim alifjuod immensurn, et quate sola rerum natura possit
effingere. Lala et diffusa planilies monlibus cingilur. — Cicero :
Ac principio terra universa cernatur, locata in media mundi
sede, solida et globosa, et indique ipsa in sese nutibus suis
conglobata.
2. Vide quam lenis, quam naturalis sit apud utrumque ad
varias partes transitus, quam facilis totius rei aspectus. Id qui-
dem in opere alieno consideranli facile factu videtur, quia
scilicet naturale est : sed experienli vix quidquam diffieilius.
225. III. Verba quoque selecta sint, et pauca. Quae elO'
cntio.
1. Seligenda sunt maxime propria, significantia et vivida, ut
illa : fonlium gelidas perennilates, et quae sequuntur in eadem
periodo : — quorumque operibus agri, insulae litoraque collu-
cent; — quoi genera, quamque disparia inhaerentium etc.;
volalus alilum sustinet etc.
2. Vulgaribus, si multa sunt, obscuram fieri orationem patel;
magnifica ct splendida, si rara sunt, si in rem conveniunt, si
cam quam optime significant, procul dubio exornant; sin mi-
nus, fastidium faciunt. Ita in pictura justa variorum colorum
temperalio, non prodiga lucidissimorum efTusio laudatur.
220. Illud etiam in hac descriptione praecipue caven- Qanngen-
dum est, ne languescat: quare juverit, quae in rebus con-aum. ne lan-
sideras, ad hominum vitam referre, actiones, casus, col- ^ ^ "
loquia, animi motus paucis verbis intcxere.