Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
158 ARTIS DICENDI P. II. CAP. Ill,
CArUT
DE DESCRIPTIONE.
Quid sit,ct 221. Descriptio generatim est rei cujuslibet accuratior
quae genera. Dividitur si forma consideratur, ut narratio; si
materia, in descriptionem rerum, et notationem morum.
Tertium nonniilli genus addunt, descriptionem casuum et re-
rum gestarum; sed ea potius narratio dicenda.
Art. I.
DE DESCRIPTIONE RERCM.
Quid huic 222. Hoc descriptionis genus non tam commutationes ,
plsium.^"" ^^^ casus vel actiones eveniunt, quam naturam re-
rum et statum permanentem explicat.
Ut autem perdifficile est, quae sibi tempore succedunt, pin-
gendo exprimera; ita non minimi est operis, quae in locorum
spatiis juxta se coiiocata sunt, sermone dilucide explicare. En
exempla in quibus tibi deinceps praecepta ostendam.
Ep. 5.6. 1- Flinius regionem, in qua sita erat ipsius villa, amico
describit :
Regionis forma pulcherrima, Imaginare amphitheairum aliquod
immensum, et quale sola rerim natura possit effingere. Lata
et diffusa planities montihus cingilur. Monies summa sui parte
procera nemora et antiqua habent^, frequens ihi et varia venatio.
Inde caeduae sylvae cum ipso monte deseendunt. Has inter pin*
gues terrenique colles^ (neque enim facile usquam saxum, etiam
si quaeratur, occurrit,) planissimis campis fertilitate non cedunt,
opimamque messeni serius tantum, sed non minus percoquunt.
Sub his per talus omne vineae porriguntnr, unamque faciem
longe lateque contexunt, Quaruîn a fine., imoque quasi margine
arhusta nascunlur : prata inde catnpique. Campi, quos nonnisi
ingéniés boves, el forlissima aratra pcrfringunt : tantis glebis
tenacissimum solum y cum primum prosecatur^ assurgit^ ut nono