Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
150 ARTIS DICENDI P. II. CAP. Ill,
dolescere; paullatim deinde stylum ad ea converte, quae
delinire possunt moerorem, ac tum denique illa prome ,
quae, dolorem ut vincamus, imperant.
In litteris consolatoriis fortasse magis quam in ullo alio ge-
nere insinuatione opus est ; dolor enim vehementer turbat
mentem, et impedit, quominus ve! videat vel admittat contra-
rias rationes.
Quae fu- 208. Duo autem in hoc genere maxime cavenda sunt :
gienda. facetiae et elocutionis quidam splendor.
1. Risus et jocus, nedum, quod quis crediderit, dolentis
animum exhilarent, gravius eliam vulnerant.
2. Sunt quidem hujus generis argumenta saepe ejusmodi,
quae ad splendidum illud et amplificatum genus dicendi videan-
tur invilare : sed persuasum habeas, hie vel maxime servandam
esse summam orationis simplicitatem. Ad Fam. 4, 6. 5, 16.
inmomtio- 209. Y. In mo/i/fionc primo videndum est quam maxime,
nequidpii-^^j^ adhibenda sit.
mum.
Nisi enim muneris officio monerc alios teneris, pareus esto
consilii et hortationis; maxime autem servato reverentiam aetati
et conditioni debitam, ne inferior supcriorem, adolescens velle
senem docere videaris.
Quomodo Cum autem adhibenda videtur, magna semper modera-
faczenda. ^^^^^ ^^^
Omnino sic loquere, ut modestia tua et fiducia in alterius
prudentiam et probitatem appareat. Ac sapientcs quidem viri,
etiam cum illos monent, quibus aetate vel dignitate superiores
sunt, non solum amorern, sed etiam pro personae statu spem
bonam et fiduciain ostendere soient. Simili modo reprehensio
temperanda erit, cum is, qui monetur, deliquerit. Praeclare
haec te docebunt Ciceronis epistoiae ad Curionem. Fam. I. 2.
et ad Marcellum 1. 4.