Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE PROCYJIXASMATIS. 141
res necessaria frugalitas? Quid igitur ex lihidine ac luxu-
ria spei ? Non acuiJ; ad cupiditatem litteray^um
amor laudis? Num igilur malis esse lamlem ciirae putamus ?
Jam hoc quis ?ioti videt, maximam partem orationis in trac-
tatu aequi bonique consistere? Dicetne de his secundum de-
bitam rerum dignitatem malus atque iniquus? Denique, ut
maximam jyartem qiiaestionis eximam, demus id, quod nullo
modo fieri jwtest, idem ingenii, studii, doctrinae pessimo
atque optimo viro: ^iter melior dicetur orator ? Nimirum
qui homo quoque melior, Non igitur unquam malus idem
homo, et perfectus orator.
Alia exempla invenics: Pro Archia c. 6-8. De utilitate et ho-
nestate litterarum. Pro Mil. c. 3 ct 4. De moderamine inculpa-
tae tulelae. Pro Marc. c. 2. De dementia. Pro Sex. Rose. c. 20.
De iniquis accusatoribus. Miilta alia in ejusdem Ciceronis pa-
radoxis et dialogis, eaque imitationi perquam idonea, ut: Quare
pauci sint praestantes oratorcs. De or. 1. c. 2-G. De senectute
non misera, quod viribus careat. De sen. c. G.
ART. III.
DE LOCO COÄlMUM.
190. Locus communis, si ut progymnasma consideratur, (»niüsit.
definiri solet: Oratio, facinus multis commune laudans aut
Yituperans.
Verbis facinus muUis commune nihil aliud significatur, quam
genus, ad quod singulare factum, de quo quaeritur, revocari
potest. Exposuisti de facto seditiosi hominis; jam orationem
traducis ad seditionem generatim, ex ejusque natura et effectis
scelus hominis exaggeras.
In hoc igitur thesis et locus communis conveniunt , ^»ff®-
- . . - . ^ rat a thesi.
quod quaestionem tractant generalem; in co autem diffe-
runt, quod thesis demonstrat, locus communis amplificat.