Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
138 ARTIS DICENDI P. I. CAP. XIII.
humano quodam modo ad scribendum accedamus.... Nec pute-
mus semper optimum esse, quod latet; immutescamus alioqui,
si nihil dicendum videatur, nisi quod non invenimus.
Qt 10,4. 2, Et ipsa cmmdaiio finem habet. Sunt enim, qui ad omnia
scripta tanquam vitiosa redeant, et quasi nihil fas sit, rectum
esse, quod primum est, melius existimant, quidquid est aliud,
idque faciunt, quoties librum in manus resumpserint.... Sit igitur
aliquando, quod placent, aut certe quod sufficiat.
§ n-
Bq imitatione.
(Qt. 10, 2.)
Quid sit 170. Imitari est orationem nostram ad alterius dicendi
imltaii. .
rationem assimilare.
Ot. Dubitari non potest, quin artis magna pars contineatur imita-
tione. Nam ut invenire primum fuit, estque praecipuum, sic ea,
quae bene inventa sunt, utile sequi. Atque omnis vitae ratio sic
constat, ut, quae probamus in aliis, facere ipsi velimus. Neque
tamen imitatio per se ipsa sufficit. Quidquid enim alteri simile
est, necesse est, minus sit eo, quod imitatur, ut umbra corpore,
imago facie.... Namque iis, quae in exemplum assumimus, sub-
est natura et vera vis, contra omnis imitatio ficta est, et ad
alienum propositum accommodatur... Adde quod ea, quae in ora-
tore maxima sunt, imitabilia non sunt, ingenium, inventio, vis,
facilitas et quidquid arte non traditur. Vide alia multa apud
Quintilianum I. c.
imitationis 171. Imitationis modi sunt plurimi, qui tamen ad duo
genera. genera facile revocantur. Aut enim in eadem materia
versamur, aut alterius dicendi formam in rem diversam
traducimus.
neri3°"quis Prioris generis quatuor sunt modi, ex quibus pri-
nius est interpretalio, quam vulgo versionem dicimus.
7, D.cf.deor. De hac Plinius : Ulile inprimis et multi praecipiunt, vel ex
^ Qtiot Graeco in Latinum, vel ex Latino vertere in Graecum. Quo gc-