Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
, 96- ARTIS DICEXDI P. I. CAP. IX.
et compositione, longa non animis solum, sed etiam auri-
bus est ingratissima.
Qiiomodo autem verba, qua simplicia, qua conjuncta, variari
possint, ex iis, quae hactenus disputavimus, sua sponte quisque
intellexerit.
II.
Novitasnon I, Novitatem cum audis, cave ne illam credas in-
est Insolen- , . , . . . . i- i
tia. solentiam commendan, qua res quidam inauditas et verba,
quibus nemo ante ipsos sit usus, ubique consectantur. —
Hujusceniodi enim nova admodum rara esse, neque tam
conquiri , quam cum sponte se obtulerint, cum judicio
accipi debent.
1. Res sane et cogitationes occurrunt nonnumquam novae,
sed perpendendae sunl, num verae quoque et sanae : vix autem
sine periculo errandi quaeruntur.
2. Verba, quibus modis novari possint dixi n. 21; quae non
secus .ac vetusta interdum ornantli causa usurpantur, ut exem-
i)cor.3 38. P''® docet Cicero : compositionis : Tum pavor sapienliam mihi
omnem exunimalo expectorât; derivationis : haccavum uheriate
incurvescere.
(^uacBera- 135. II. Jam vero laudata ilia novitas : qua non raro,
SaUvtus^" quoad possumus, semper utendum est, in eo consi-
stit, quod non tam sententiae verbaque singula insueta,
quam tota quasi facies orationis sit minime communis. Ad
hoc consequendum
1. Suadent vulgo, ut relictis iis ornamentis et loquendi
formis , quae frequentiori usu contrita vim fere perdide-
runt suam, illa quaeras, quae minus sunt usitata. Est in
hoc aliquid, sed majus quoddam requiritur :
2. Contentus ne fueris, rem propositam communi quo-
dam modo cognovisse, sed tamdiu verses animo, donee in
succum et sanguinem, ut ajunt, versam vere feceris tuam ;
tum in eloquendo verba quaere, quae maxime sint pro-
pria, et proinde cogitata tua optime demonstrent.