Boekgegevens
Titel: Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Auteur: Kleutgen, Josephus
Uitgave: Silvae-Ducis: Apud Verhoeven fratres, 1855
Ed. altera, emendata et aucta; 1e uitg.: 1847
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1167 D 6
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205865
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Latijnse taalkunde
Trefwoord: Latijn, Retorica, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ars dicendi priscorum potissimum praeceptis et exemplis
Vorige scan Volgende scanScanned page
All
àidicerint, reliqua non incommode persequuntur.
Et certe cum cujusque artis opera paene infinita
sint, qui singulas specics exequi conati sunt, duo su-
bierunt incommoda, ut i,t nimium diccrent, ncc ta-
men totum (1).
Ab illa dcnique docendi ratione, quae artisprae-
cepta ad philosophiam revocat, plane mihi refugien-
dum esse censui: quippe quae et adolescentium ingé-
nia, tenera ndhuc et nulla altiori disciplina imbuta,
nedum excolendo perflciat, sed etiam depravet atquc
obtundat, eamque ipsam animi culturam, quam hac
institutionequaerimus, sincerum pulchritudinis ju-
dicium et politioris humanitatis sensum, mirum
quantum impediat. Itaque hujus operis parte prima
non philosophine principia, ex quibus deducantur
regulae artis, sedpraecepta cuivis dicendigenericojn-
munia complexus sum. ISeque omnino quidquam
diligentius qtiaerendum mihi esse statui, quam ut
omnia, quae traderem, ad tironum usum et intelli-
gentiam acvommodarem. Qua tamen cura prohiberi
me nolui, quominus aliqua captu facilia nec scitu
inutilia ex laudata aestheticae doctrina paucis in-
texerem, aut de nonnulla, quae hodie agitatur, sub-
tiliori quaestione, quid sentirem, in notis vel scholiis
breviter explicarem.
lllud vero hnud scio an multis immerito fecisse
videar, ut parte generali vix alia, quam elocxitionis
praecepta comprehenderem. Loci saltem illi, qui
inventionem spectnnt, ad conimunem doctrinam re-
ferendi fuisse videantur. Çuamquam nec illud me
fuyit, esse, qui totam hanc locorum doctrinam abji-
ciendam aut certe ex integro mutandam censeant.
Quoniam enim homo, quaecunque sciât, ea vel vitae
usu vel historiac monumcntis vel cogitandi vi cogno-
verit necesse est; ad haec vel similia genera invenien-
di praecepta revocari volant. Verumtamen non id
(i) Quiat, 5, 10.