Boekgegevens
Titel: Eerste(-tweede) vijftigtal leerrijke verhalen ontleend van de Nederlandse spreekwoorden: ten dienste der scholen
Deel: 1e vijftigtal
Auteur: [niet beschikbaar]
Uitgave: Groningen: A.L. Scholtens, 1855
3e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 679 G 63
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205567
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Eerste(-tweede) vijftigtal leerrijke verhalen ontleend van de Nederlandse spreekwoorden: ten dienste der scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
59
zg Iiun' zoon regl lief hadden, wanneer zij hem maar
in alles toegaven. Het knaapje moest, hoe verkeerd
dit veeltijds ook ware, allijd zijnen zin hebben. Toen
hij zes jaren oud was, werd hij ter school besteld
bij een' braaf en verstandig' onderwijzer, een man ,
wiens doel niet was, om de kinderen tot napraters ,
papegaaijen, maar lot brave, verstandige en zelfden-
kende menschen te vormen. Hier maakte Steven aan-
vankelijk goede vorderingen. Maar, daar de ouders
hem bijna iederen avond vroegen, of hij ook te veel
had moeten doen, of het werk ook te moeijelijk voor
hem was geweest, of de moesier hem ook gestreng
behandeld had , of de onder« ijzer hem niet eene be-
looning had gegeven , en honderd onverstandige vra-
gen meer van dien aard, zoo kreeg het jongetje al
heel schielijk eenen tegenzin in de school. Naauwe-
lijks hadden zijne ouders dit vernomen, of Steven
moest naar eene andere school. Nu kwam hij bij
eenen schoolmeester, die veel minder verstand bezat,
maar zich op dit weinige nog gaarne wilde laten
voorslaan. Hij zeide, dat Steven bijna nog niets
geleerd had, en dat al wat hij nog kende, verkeerd
was. Het knaapje moest nu weder van voren aan
beginnen en was aldus na verloop van twee jaren nog
niels verder gekomen. Eerst ging alles mooi. en aan-
genaam; maar toen het jongetje weinig vorderde, en
gedurig het oude verkeerde weder boven kwam, ver-
anderde het humeur des meesters, en Steven werd
gedurig beknord en somwijlen vrij streng gestraft.
Dit was nu genoeg voor de ouders , om het lieve
kind naar een derde school te zenden. Maar deze
onderH ijzer begreep ook niet regt, waarom Steven
niet vorderde , cn zeide ronduit, dat de jongen een
domoor was. Dit wilden Sehasliaan en Sabynlje niet
van hunnen lieven Steven gezegd hebben, en zij be-
sloten , om. hem maar weder naar de eerste school te
zenden. Maar nu was de leerlust in den knaap ge-
heel uitgedoofd, zoodat hij het met moeite en verdriet