Boekgegevens
Titel: M. A. de Ruiter: een leesboek voor de scholen
Auteur: Altmann, H.; Staveren, J.S. van
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink en De Vries, 1839
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1162 J 46
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205373
Onderwerp: Geschiedenis: geschiedenis van Europa
Trefwoord: Ruyter, Michiel Adriaensz de, 1600-1700, Admiraals, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   M. A. de Ruiter: een leesboek voor de scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
( 11 ) -
als koopvaardijschipper voer. Op eene reis van iialéi
naar het vaderland werd de ruiter door Franschg ka-
pers omringd, die onder gezochte voorwendsels alles
wegnainen, wat hun voorkwam. Deze hadden hem zoo
liaauw bezet, dat er geen de minste kans was, om
hun te ontkomen. Hij liet zich aan boord van een der
Fransche schepen brengen, eti trachtte den Kapitein
. van hetzelve, de la iande geheten, op eene vriende-
lijke wijze te bewegen , dat deze iiem zijne reis zou la-
. ten vervolge», aangezien onze Staten en de Koning
van Frankrijk vrienden en bondgenooten waren;
doch de Franschman verklaarde schip en lading prijs ,
omdat de ruiter van eene plaats kwam, met welke
zijn Koning in vijandschap was. Hierop bood hij
de ruiter een glas wijn aan , doch deze wees hetzelve
van de hand met deze woorden : * Ben ik een gevan-
gen man, geef mij dan water; maar ben ik vrij,
schonk mij dan wijn." Deze ronde, mannelijke taal trof
den Fransohman zoodanig, dat hij onzen wakkeren
Zeeuw werkelijk een glas wijn toereikte, hem daarbij
eene gelultkige reis wenschte en vervolgens vrij liet
varen. ^ '
Vau de ruiters naauwgezetheid en standvastigheid
moge het volgende' tot eene proeve dienen.
Eens bragt hij zijne koopmansgoederen te Salée ter
markt; onder dezêlve bevond zich een stuk bruin la-
ken, hetwelk om deszclfs fraaiheid den bevelhebber der
stad zoodanig beviel, dat hij het wilde koopen. Door
zijnen tolk liet hij naar den prijs van hetzelve vragen ;
doch er veel minder evoor biedende, dan de ruiter
vroeg, verklaarde deze, dat hij het voor dien prijs
niet kon geven dewijl hij alsdan de markt zou beder-
ven en andere kooplieden benadeelen : maar dat hij be-
reid was, den bevelhebber het stuk laken te vereeren.
Hij verklaarde, dat, wanneer hij het wegschonk, hij
zich veel beter zou kunnen verantwoorden, dan wan-
neer het beneden de waarde door hem verkocht erd ,
en dat dit laatste ook te zeer tegen zijne beginselen
stree;d.
De bevelhebber werd zeer toornig over deze weige-
ring; hij begon te dreigen, en vroeg de burrei!, of
de-