Boekgegevens
Titel: De logische analyse
Deel: 1 Beschouwingen naar aanleiding van Prof. T. Roorda's rede-ontleding of logische analyse der taal
Auteur: Winkel, L.A. te; Roorda, T.
Uitgave: Zutphen: Willem Thieme, 1858
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 09-1109
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205178
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De logische analyse
Vorige scan Volgende scanScanned page
131,
wordt in een eigentlijk oordeel op drie wijzen voorgesteld:
als slechts mogelijh,
als werkelijh plaats hebbende,
als noodwendig.
Vandaar drie soorten van eigentlijke oordeelen: problematische,
assertorische en apodictische. Zie blz. 58—67.
b. Eene eigentlijke maag is een onvolledig oordeel, waarin
den spreker bf de wijze van koppeling onbekend is, bf het on-
derwerp, het gezegde, of een der onderdeden van beide, en door
heoj geuit met het doel om het onbekende te vernemen. Zie blz. 52.
Vandaar twee soorten van vragen:
a. subjectieve, waarin de wijze van koppelen onbekend is;
ß. objectieve, waarin een der overige termen onbekend is.
Zie blz. 47, 48 en 52.
Subjectieve vragen zijn noch positief, noch negatief,
a. In de subjectieve vragen is de wijze der koppeling den
vrager bf geheel onbekend, bf hij heeft een vermoeden, dat hij
bevestigd of weggenomen wil hebben; vandaar
zuivere subjectieve vragen, en
vermoedende subjectieve vragen. Zie blz. 50.
De subjectieve vragen, zoo wel de vermoedende als de zuivere,
zijn naar gelang der modaliteit naar beteekenis en vorm driederlei:
bf men vraagt, of het mogelijk is, dat onderwerp en gezegde
in de werkelijkheid verbonden of gescheiden zijn;
bf men vraagt, of onderwerp en gezegde in de werkelijkheid
werkelijk verbonden of gescheiden zijn;
bf men vraagt, of onderwerp en gezegde in de werkelijkheid
noodwendig verbonden zijn.
Vandaar problematische, assertorische en apodictische subje-
ctieve vragen. Zie blz. 73.
In de objectieve vragen vraagt men naar het onderwerp,
het gezegde of eene bepaling van deze, niet naar de wijze van
koppelen. In objectieve vragen vraagt men dus nooit naar de