Boekgegevens
Titel: Kijkjes in de Oost: een leesboek voor de volksschool
Deel: 1 Java
Auteur: Heijde, H.C. van der; Veth, P.J.
Uitgave: Groningen: P. Noordhoff, 1891
4e herziene dr; 1e dr.: 1875
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 1241 : 4e dr. (dl. 1)
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204501
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Kijkjes in de Oost: een leesboek voor de volksschool
Vorige scan Volgende scanScanned page
95
te midden van een groep menschen en grijpt er de vooraf ge-
kozen prooi, of hij dringt de dessa binnen, omklemt het eerste
levend wezen, mensch of dier, dat zijn vurige blik ontmoet,
en vlug als de wind spoedt hij er zich mede naar zijn verblijf
in de woeste boschstreken. Een schrijver verhaalt, dat hij aan
een eenzaam dorp kwam, waar de inwoners niet hadden durven
oogsten, omdat op de afgelegen rijstvelden, van wildernissen
ingesloten, reeds twee hunner weggeroofd waren geworden. In
een ander dorp woonden acht weduwen, wier mannen door
tijgers waren geveld.
De aanwezigheid, en in niet gering getal, van tijgers kan
gerust als een der landplagen van Java worden aangemerkt. De
Regeering stelt op het vangen van tijgers een hooge premie,
die de inlanders uitlokt zich door list van hun wreeden vijand
meester te maken. Men lokt hem door middel van een geitje
in een door palen omheimde ruimte, van een valdeur voorzien,
of graaft diepe kuilen door een lichte bedekking verborgen, die
den tijger, als hij haar betreedt, naar beneden doet storten.
Ook zijn de Javanen er zeer op gesteld, hem levend in handen
te krijgen, omdat hij dan gebezigd wordt bij de kampstrijden,
waarvan de aanzienlijken hun gasten het schouwspel aanbieden.
Een gewone tijgerjacht, waarbij het terrein, dat hem huisvest,
door een groot aantal personen wordt afgezet om vervolgens
het dier in een kleinen kring te drijven en met pieken en klé-
wangs (korte en stevige slagzwaarden) af te maken, is een van
de gevaarlijkste uitspanningen.
Dat voorts omtrent den tijger veel bijgeloovige begrippen
heerschen, behoeft ons bij een volk, als het Javaansche, niet
te verwonderen. Over het algemeen stelt men zich eerst dan
vijandig tegenover het dier, als men weet, dat hij kwaad heeft
bedreven en men alzoo recht meent te hebben om hem te straf-
fen. Sommigen gelooven, dat de geest van een overleden bloed-
verwant het lichaam eens tijgers tot woonplaats heeft gekozen,
en ook, dat er menschen zijn, die zich in tijgers kunnen ver-
anderen of omgekeerd. Niet zelden gebeurt het, dat slimme
bedriegers zonder werken aan den kost komen, omdat zij den
personen in hun omgeving hebben wijsgemaakt tijgers te zullen
worden en degenen te verslinden, die niet voor hun onderhoud