Boekgegevens
Titel: Honderd opstellen ter verbetering: voor de hoogste klasse eener lagere school
Auteur: Dale, ... van
Uitgave: Groningen: J. Oomkens, J. zoon, 1852
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 505 : 1e dr.
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204415
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde
Trefwoord: Nederlands, Opstellen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Honderd opstellen ter verbetering: voor de hoogste klasse eener lagere school
Vorige scan Volgende scanScanned page
29
waarvan ik de middenste ben. — Zo, dan bij-
doele ik den jongsten. — O dat is eigelijk men
eigen broer niet; 't is maar mijn halve broer,
nogthands spijt het mij dit van hem te horen,
want ik heb hem zoo lief of hij mijn eigen
broer was. Ik zal hem dus aanspooren om uwe
raden niet meer in de wint te slaan, maar van
nu af te tonen dat het hem ernst is naar kunde
en deugd te streeven.
37.
Zoo rijk als Kjezus, zegt men wel eens van
iemand die vele schatten bezit. Kent gij wel
wie Krezus was ? Deze vorst die was de ko-
ning van Lydie, een land in Kleinazie, en be-
zat groote rijkdommen, en daarom dacht hij zich
gelukkig en dat niets hem kon deeren. Op ze-
ker tijd kreeg hij eens een bezoek van een wij-
zen griek, Solon genaamt, een der zeven wijze
van griekenland, dien hij vroeg, wien de geluk-
kigste mensch was, wien hij kende. Doch hoe
vont hij hem teleurgestelt toen deze niet hem,
maar andere als zoodanig noemde en hem ein-
delijk zegde: dat men niemand niet gelukkig
mag noemen dan naar zijn dood, en hij dacht
bij zich zelf: dit is toch geen erg wijs gezegde
van Solon. Hoe vreemt deze woorden den ko-
ning Krezus ook in het oor klonken, hij onder-
vont weldra de waarheid derzelve.