Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
87
opgeofferd worden. Zullen wij alle vrouwen opsluiten, om-
(lat enkele haren pligt verzaken? Zullen we, omdat som-
mige lieden zich aan spijs en drank te buiten gaan, het
eten en liet drinken verbieden? Zullen we d« lucifers af-
schaffen, omdat er een enkel maal brand door ontstaat?
Zullen we, omdat een moordenaar misbruik maakt van
wapens, het gebruik er van afschaffen? Immers neen!
l^lke vrijheid draagt de mogelijkheid van misbruik in
zich. De vrijheid te vernietigen, uit vrees voor het mis-
bruik, of het goede te beletten uit vrees voor het kwade,
ware de hoogst mogelijke ongerijmdheid."
//Kunt ge den laster niet voorkomen, straf dan voor
het minst den lasteraar; bedreig de vreeselijkste marte-
telingen tegen hem, die mij mijne eer tracht te ontrooven,
want zoo iemand is niet minder een moordenaar dan de
strnikroover, die mij naar het leven staat!"
//De regtbanken zijn daar, om tusschen u en den laste-
raar uitspraak te doen. Verder kunnen we evenwel niet
gaan. Naar mijne persoonlijke zienswijze is het evenwel
het beste om alle aanvallen, gelijk de onderwerpelijke,
met een verachtend stilzwijgen te beantwoorden. De
kiezers zullen ons morgen genoegzaam wreken. Bo-
vendien verwart gij eenige hatelijkheden te veel met
laster."
//Ik weet niet welk bloed gij in de aderen hebt," — riep
ik en scheurde hem de courant uit de handen: //Hoor
eens hoe een laaghartige ellendeling, en dat nog wel
anoniem, eenen man van mijn stand en jaren durft behan-
delen; daarna zal ik u toonen hoe men dergelijke schur-
ken kastijdt!"
En met eene van woede trillende stem las ik hem het
volgende voor:
//Doctor Smith is een driedubbele gek. Het is een gek
//van geboorte, dien dertig jaren studie nog gekker maak-
//ten. Het greintje verstand, dat hij overhield, was bestemd
//om door eene opwelling van eerzucht voor altijd verlo-
t/ven te gaan. Ieder onzer kent trouwens dien zot, die
//niet verder vermag te zien dan het topje van zijn neus.