Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
49
Het bureau van de Paris-Télégraphe was de tempel,
waar de roem werd uitgedeeld. Dat was wel geschikt
om mij een beetje van mijne ijdelheid te genezen! Ik
nam met ligt te begrijpen wellust een bad, en zag toen
in, dat het toch goed kon zijn, eene badkamer in zijn
bereik te hebben. Zambo was met geen stokken van
mij weg te slaan. Hij vroeg mij naar allerhande bijzon-
derheden, kennelijk om zich daarna in de buurt als een
man van gewigt op den voorgrond te stellen. Mijn roem
was de zijne!
Toen ik weder naar beneden ging, zag ik, hoe het
bureau van de Paris Télégraphe nog altijd vol menschen
stond en niet aan alle aanvragen kon voldoen. De me-
nigte verdrong zich voor mijne vensters om mij te zien;
met mijn arm in een doek, mijn gespleten wang en ver-
schroeide haren, mögt ik mij het air van een held geven.
En opdat niets aan het genot van dezen gelukkigen
dag zou ontbreken, kwam de muziek van de pompiers
mij een serenade brengen en Green hield namens de ge-
heele compagnie eene toepasselijke rede.
Met treffende nederigheid zweeg Green van zich zeiven
om slechts te gewagen van den moed, dien ik had be-
toond ; hij rerzocht mij, in naam van het korps, den rang
van kapitein te willen aannemen.
//Kameraden ! vrienden !" riep ik uit: //ik ben getroffen
door uwe goedheid; maar de hemel behoede mij, het voor-
beeld niet te volgen, dat luitenant Green ons gegeven heeft
en de hulp te vergeten, die mij werd gebragt door Rose,
den dapperen sergeant. Aan den eersten ben ik de eer ver-
schuldigd, eene goede daad te hebben verrigt; aan Rose
heb ik het behoud van mijn leven te danken. Vergun
mij dus, dat ik aan een pligt van dankbaarheid voldoe,
door den voortrefiFelijken Green, den edelen Rose, steeds
als mijne chefs te blijven beschouwen. Ik wil met u, ka-
meraden, eenvoudig pompier blijven in dit vrije land.
Trots op uwe vriendschap en uwen moed, zou ik onze een-
voudige uniform niet willen verruilen tegen de épauletten
van een kapitein-generaal. Leve Amerika, leve de vrijheid !"
4