Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
35
Moet ik het tot mijne schande bekennen? Niettegen-
staande de uitstekende opvoeding die ik in Frankrijk
ontvangen had, en alhoewel men mij van kindsbeen af
gewend had om slechts bij wufte zaken ernstig te zijn,
gevoelde ik mij, door den plegtigen eenvoud dier verlo-
ving, tot in 't diepst der ziel geroerd. Het was me, als-
of mijne woning, even als die van Abraham, heilig was
geworden. God zelf, onzigtbaar en toch tegenwoordig,
scheen er in neder te dalen, om het verbond te zegenen,
dat mijne kinderen sloten.
De verschijning van Zambo verdreef de hoog ernstige
stemming waarin ik verkeerde. Hij had tuin en broei-
kast geplunderd voor een monster-bouquet, dat hij der
bruid met zóóveel grimassen en zotteklap aanbood, dat
ik er onwillekeurig om moest lagchen.
//Wanneer de bruiloft, massa Alfred?" vroeg hij : //Mor-
gen, overmorgen, in acht dagen? Zambo wil zingen I
Zambo wil dansen!"
//Susaime!" riep ik: //de dag van uw huwelijk is im-
mers nog niet bepaald
//Vader lief! we wachten daaromtrent op uwe bevelen,"
antwoordde zij met eene ietwat geveinsde zedigheid, die
me onwillekeurig een zucht afperste.
//En we wachten ook op niets anders," — vervolgde
Alfred: //Niet ver van hier, op den hoek der veertiende
Avenue, heb ik een huis gehuurd en van meubelen voor-
zien. Alles is kant en klaar om haar te ontvangen, die
mij de eer bewijst mijne fortuin en mijn naam met mij
te deelen."
//Mijn zoon!" — ze! ik, en dat zoon deed me bijna
stikken, toen ik het uitsprak: //Susanne heeft u gekozen;
we nemen u derhalve met gesloten oogen aan. Wijt het
alzoo alleen aan de ligt op te wekken nieuwsgierigheid
en bezorgdheid eens vaders, wanneer ik u vraag sinds
wanneer gij mijne docliter bemint, en, omdat gij nu toch
eenmaal het woord fortuin gebezigd hebt, welke uwe
positie in de wereld is? Gij begrijpt toch hoe zeer uw
Deider geluk ons ter harte gaat!"