Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
32
is er zeker van bemind te worden; men trouwt haar
om haar zelve, niet om haar geld; de vader, die sidde-
rende van zijne dochter afscheid neemt, behoeft althans
niet bevreesd te zijn dat hij haar aan den een of ande-
ren afzigtelijken speculant overlevert. Geen bruidschat!
Zonder het te weten, volgen barbaarsche volken soms
gebruiken, die een gevoel ademen, dat zelfs onze meer-
dere beschaving niet tot schande zou verstrekken.
//Daar komt Susanne aan!" riep mijne vrouw: //Alfred
is bij haar; "k dacht het wel!"
Ik vloog naar de deur. Mijne dochter, mijne lieve Su-
sanne.... ze was schooner dan ooit! Die blonde lokken
die haar om de schouders golfden, die vriendelijke oog-
opslag en dat half schalksche, half ernstige en tocharge-
looze voorkomen, verhoogden nog het betooverende, dat
hare verschijning reeds vroeger kenmerkte. Het was de
onnoozelheid van het kind met de gratie der vrouw in
ééne figuur vereenigd! Uitgelaten wierp zij zich in mijne
armen; in vervoering drukte ik haar aan mijne borst en
droeg haar, meer dan zij liep, naar de eetzaal.
Toen eerst bemerkte ik, dat Susanne niet alléén was
binnengekomen; hij was bij haar, het monster, dat mij
mijne vreugde en mijn geluk wilde ontrooven I Susanne
nam hem bij de hand en zeide op kinderlijk natuurlijken
toon:
vMijnheer Alfred Rose, papa! Gij herkent hem immers
nog wel?"
Ik herkende hem maar al te goed! Het was een charmante
jongen, die ellendeling! Ik onderdrukte eene verzuchting
en schudde de hand van den aanstaanden schoonzoon,
die mij wel de eer wilde bewijzen mij tot schoonvader
te kiezen, zonder mij vooraf om advies te vragen. Geen
bruidschat! Die weinige woorden gaven hem, naar zijne
zienswijze, het regt, om de vrouw, die hij beminde, zon-
der verderen omslag naar het altaar te geleiden. Geen
begrip hoegenaamd van convenances! O, die barbaren,
die barbaren!