Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
30
en geen ander toebehooren?" riep mijne vrouw uit. Toen
keek ze mij met hare blaauwe, van aandoening vochtige
oogen aan en zeide: //Heb ook ik niet zóó gehandeld,
mijn vriend? En heb ik het ooit betreurd'... Betreurt
gij liet zelfs nu nog?"
(/Neen.... Dat juist nietl.... Maar wat doet die jongen
voor de kost? Hoe veel geld heeft hij?"
(/Bekommer je daarom niet, Daniël! Alfred is een fat-
soenlijk man; hij zal met Susanne niet in het huwelijk
treden voor hij zelf de overtuiging bezit, dat hij haar
eene ordentelijke positie aanbieden kan. Susanne zal tot
dien tijd wachten, al moest het tien jaren duren."
//En dan de huwelijksgift, mevrouw Smith! Heb je
wel gedacht aan den bruidschat? Kent gij de eischen
van dien jongen snoeshaan, die onze dochter compromit-
teert? Hebt gij u zelve afgevraagd, hoeveel wij van ons
klein vermogen, ten behoeve van Susanne, kunnen en
mogen afzonderen ?"
//Maar Daniël lief, waar zijn dan toch je gedachten!
Heb ik je voorgesteld om ons kind te verkoopen? Moe-
ten we een jongeling geld geven om hem te doen be-
sluiten zich tot levensgezellin een meisje uit te kiezen,
dat even goed als schoon is en bij wier aanblik ieder
man het hart moet opengaan? Moeten wij dien jongeling
daarvoor betalen? Het is de eerste maal in mijn leven,
dat ik van zulke vreemde dingen hoor gewagen!"
//Hoe, Jenny! Behoeven de meisjes geen bruidschat
m een land, waar iedereen van den vroegen morgen tot
den laten avond voor een dollar geknield ligt?"
//In Amerika bemint men elkander; men trouwt er
omdat men elkander bemint, en men is geheel zijn leven
gelukkig, omdat men elkander wederzijds uit liefde ge-
nomen heeft. Het meisje brengt haar hart tot bruidschat
mede en ik hoop, dat men bij een vrij, jeugdig en edel-
denkend volk als het onze, nooit eene andere bruid-
schat kennen zal."
— Geen bruidschat! dacht ik. Het huwelijk is dan
niet langer eene handelsoperatie! De bruid, arm of rijk,