Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
194
bruis plotseling opstond en met zekere plegtigheid
zeide:
„Vergun mij thans, mijne heeren, in weinige woorden
den loop van het gesprek te resumeren. Mijnheer Lefeb-
vre I De antwoorden van deze heeren, uwe vrienden en
buren, hebben u zelf de overtuiging moeten schenken,
dat uwe hersenen zich niet in een normalen toestand be-
vinden. Eene maatschappij zonder centraliserend bewind,
zonder staand leger, zonder gendarmerie, en met de bar-
baarsche vrijheid om te bidden, te denken, te spreken
en te handelen, ieder naar zijne eigene overtuiging, —
dat is een van die onzinnige denkbeelden, die het mis-
bruik van opium alléén kan in het leven roepen. Bragt
men uw systeem in werking, het zou geen kwartier proef-
houdend bevonden worden, want het treedt al de begin-
selen en voorwaarden der beschaving met voeten, die de
eenheid vormen der groote Fransche natie Door een
erfelijk en centraliserend bewind te grondvesten, heeft
de wijsheid onzer voorvaderen 1 rankrijk sints lang tot
de eerste natie in Europa verheven en leerden de Fran-
schen gelijktijdig, wat vrijheid, dat is: wat gehoorzaam-
heid is. Daarin ligt onze roem en onze kracht, — ver-
geet dat niet, mijnheer Lefebvre en keer tot u zeiven te-
rug. De regeringloosheid bevorderende denkbeelden, die
u\v verstand benevelen, bewijzen ons genoegzaam dat gij
ziek zijt, — te zieker, naarmate gij zelf het bewustzijn
van uwen toestand mist. Gij moet allernoodwendigst een
kuur ondergaan, — en ik voeg er bij, dat gij met kracht
moet woi'den aangepakt; daardoor alléén kan u zelfbe-
wustzijn en kalmte weder gegeven worden."
„Gij moest liever zonder omwegen zeggen dat ik waan-
zinnig ben en dat men mij in een gekkenhuis moest op-
sluiten," zei ik wrevelig.
„Arme confrère!" hernam hij: „wees echter gerust,
we zullen u genezen."
Het bloed vloog mij naar het hoofd en in mijne ver-
bittering zei ik hem ronduit dat hij een gek was.
,/Gij vergeet, mijnheer I" zei Olybrius op hoogen toon: