Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
161
De getuige gaf geen antwoord maar keek Fox zoo
zonderling en zoo veelbeteekenend aan, dat al de aanwe-
zigen luidkeels begonnen te lagchen —, en Fox tot de
overtuiging kwam, dat het maar verstandiger was een
anderen getuige onder handen te nemen
Toen liet langdurig getuigen-verhoor eindelijk afge-
loopen was, nam ik het woord. De gramschap maakte
mij welsprekend —, dat voelde ik. Ik gaf, in een schit-
terend réquisitoir, dat ten volle waard was gesténogra-
fieerd te worden, de geschiedenis van dien bandiet. Ik
greep hem in de wieg aan als zuigeling, om hem eerst
los te laten voor het liof van assises, waar hij heden
eene geregte straf zou ontvangen. Ik schilderde hem af,
hoe hij reeds op driejarigen leeftijd een dier kinderen
was, waarop als het ware een vloek rust en die nooit
op 's moeders lippen een glimlach weten te tooveren.
Ik volgde hem op school en wees hem daar met den
vinger aan als een luijaard, een logenaar en twistzoeker,
die een voorspel tot den galg leverde door over heggen
te klouteren om in de boomgaarden noten, pruimen, ap-
pelen en peren te stelen. Al die bijzonderheden waren
gebleken uit de getuigenis van drie menschen, die dertig
jaren geleden de makkers van den beschuldigde geweest
waren. Van de school begaf ik mij naar de werkplaats,
waar ik den tot jongeling geworden knaap afschilderde op
eene wijze, die ieder eerlijk gemoed met afschuw voor hem
moest vervullen. Ik deed bij die gelegenheid een uitval tegen
de dronkenschap in het algemeen en den sterken drank in
het bijzonder, waardoor ik het auditorium tot geestdrift stem-
de. Nog was ik tien jaren verwijderd van de misdaad die
den beschuldigde heden voor het hof van assises had ge-
voerd, en reeds was ik er in geslaagd hem in de openbare
meening en in die der jury te dooden. //Indien iets ter
waereld nog verwondering kan baren," — riep ik uit:
//dan is het dat de booswicht zijn eigen vader niet
vermoord heeft! Gelukkig heeft de Voorzienigheid
hem evenwel die misdaad bespaard door den vader
tot zich te nemen, toen de ellendeling nog in de wieg
11