Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
128
<lier kerken de bovenhand verwerft en d(x)r het aantal
liarer aanhangers in kracht meer en meer toeneemt; dan
hebt gij een staat in den staat in het leven geroepen.
Dan eerst zult gij —, maar te laat —, de fout inzien die gij
hebt begaan door afstand te doen van eene bescherming,
noodzakelijker voor den staat dan voor de kerk —, eene
l)escherming die, in het wezen der zaak, niets is dan de
verdediging der souvereiniteit."
tfDaar wachtte ik je juist!" riep Brown: //ik ken u, gij
mannen van de politiek. Spinosa, die vorst der godver-
loochenaars, Hobbes, de materialist en Hume, de scepticus,
hebben mij sints lang uwe geheimen verklapt! Gij wilt
eene officieele kerk om u van de godsdienst te ontdoen.
Het is niet haar politieke invloed die u zorg baart,
want in een werkelijk vrij land bestaat hij niet; wat u
bevreesd maakt is juist haar zedelijke invloed. IJdele
waan! De staat zij vrij; de kerk zij het eveneens. Die
dat niet wil is noch een christen, noch een geloovige!"
Ik wilde juist het woord nemen om dien dwaas den
mond te snoeren, toen Susanne mij plotseling op den schou-
der tikte en mij in het oor fluisterde: //Vader! het is
bijna twee ure; het is tijd om te gaan."
//Goed! Is het rijtuig voor?"
tfVVel vader! Ge weet toch wel dat het op Zondag
\erboden is te rijden! We gaan naar de Zondagsschool."
Ze heeft groot gelijk, dacht ik. Een Parijzenaar, in
deze zotte maatschappij verdwaald, heeft waarlijk wel be-
hoefte om naar school te gaan.
Eerst toen ik op straat was, haalde ik weder vrij adem!
Oufl dacht ik, wat zijn die lieden zwaar te verduwen!
Ze loopen altijd in een cirkel rond, als ossen in de ma-
nege. Een uur gedachtenwisseling over godsdienst en
vrijheid, — dat is te veel voor een Franschman! Wie toch
praat im wat met me over opera, komedie, muziek, oor-
log of iets anders wat verstandig en vermakelijk is?
Parijs, Parijs! Ik smacht naar je!