Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
te voorschijn bragt, droeg den naam van de Maestre.
Jonathan bleef eenige seconden in diep gepeins verzon-
ken, hield toen de hand aan het regteroor, als luisterde
hij naar de woorden, die de geest van de Maestre hem
influisterde, en schreef toen snel het volgende:
(/Kr bestaat geen kennis, die onvruchtbaar is. Al wat
men leert hennen, haart vruchten. Adam leerde Eva kennen;
toen kreeg ze kinderen."
— Komaan, dacht ik, dat zijn paradoxen die er goed
uitzien; maar ik heb ze vroeger al ergens gelezen....
Laat eens zien.... Baadei', dunkt me, heeft zoo iets al
geschreven, maar enfin! Er bestaat in de geestenwereld
misschien geen wet op den letterkundigen eigendom, en
de eeiie geest vermaakt zich ligt met het stelen der
denkbeelden van een zijner lotgenooten.
Hippocrates was N^. 2. Hij sprak Engelsch; Jonathan
schreef althans het navolgende in het Engelsch op:
uHij die het meeste denkt, heeft ook de slechtste spijs-
vertering. In alles heerscht trouivens gelijkheid, want hij,
die het minste denkt, kan steenen verduwen."
— Helaas! zeide eene bejaarde dame, terwijl zij smach-
tend de oogen ten hemel sloeg, — helaas! dat is het
antwoord van een geneesheer des vleesches; dat is een
ruw antwoord door een man aan mannen! Neen, het is
niet de inspanning des geestes die het hart ondermijnt,
het is..... Z}^ zuchtte diep en zweeg.
Alsnu kreeg Nostradamus eene beurt. Men vroeg hem wat,
naar zijn gevoelen, de toekomst van Polen, wat het lot van
Frankrijk en Italië zouden zijn. Ziehier het antwoord van
den grooten ziener, van het onvolprezen genie, dat altijd aan
anderen de zorg overliet om wat hij zeide te ontraadselen:
In Frankrijk, Italië en Polen
Veel vernuft, veel verholen.
In Polen, Frankrijk en Italië
Veel geluk.... maar Germanië!
In Italië, Polen en Frankrijk
Vrijheid, Tirannie.... ij.selijk!
Tegen wil en dank moesten wij ons met een orakel