Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
103
den New-Foundlander naar buiten, trok het hek weder
digt en brulde toen met eene stem, die in de stilte van
den avond heinde en ver wêergalmde: Een dolle hond!
Een dolle ho7id!
In een oogwenk verdwenen al de voeten, die uit de
ramen staken; honderde met stokken en messen gewa-
pende lieden stormden naar buiten en maakten op den
armen hond jagt, die de vlugt nam, maar het einde der
straat niet bereikte; er knalde een schoten het dier, door
een kogel getroffen, viel met een akelig gehuil neder,
om niet weder op te staan.
Woedend stormde ik den kiosk uit, greep Seth bij den
keel en eer hij begreep wat met hem gebeurde, had ik
op mijne beurt het hek geopend en smeet hem de
straat op.
//Vriend Daniël!" schreeuwde hij terwijl hij de vuis-
ten balde: //wij zullen elkander wederzien!"
Toen hij vertrokken was,, wendde ik mij met passende
waardigheid tot Martha.
//Voort, naar uwe kamer," zei ik: //Wat deedt gij zoo
laat nog in den tuin?"
//Ik deed geen kwaad," — antwoordde zij nokkend: //ik
zocht slechts een schoonzoon voor mijne moeder!"
Ik stikte bijna van toorn en gramschap. Hoe velen,
riep ik uit, beweren dat zij braaf en deugdzaam zijn en
handelen gelijk die laaghartige huichelaar! O! laster,
laster! gij zijt niets dan een andere vorm, waarin de
zoogenaamd beschaafde maatschappij moord en doodslag
heeft gegoten! Schande over de ellendigen, die zich van
dat vergiftige wapen bedienen, al ware het dan ook slechts
om een armen hond te doen vermoorden!!
Vermoeid en afgemat door. deze tirade, keerde ik in
liet woonhuis terug en begaf mij kort daarna te bed.
Den volgenden morgen vond ik het huis geheel ver-
laten. Mijne vrouw was blijkbaar met de kinderen reeds
naar de kerk; de dienstboden waren denzelfden weg in-
geslagen en ik wist alzoo niets beters te doen dan dit
goede voorbeeld te volgen. Het sloeg tien ure, toen ik