Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
XL
Rendez-vous.
Toen ik de stad weder binnenreed, hei'kende ik haar
bijna niet meer. Straten en pleinen waren leeg en verla-
ten; al naar mate wij onze woning naderden, spande men
ketens achter ons, dwars over de straat, ten einde het
verkeer te beletten. De huizen boden een wonderlijk
schouwspel aan; de geheele populatie lag met de voeten
het raam uit, met het ligchaam achterover op wip-stoe-
len. In één woord, het was Zondag en daarmede was een
tijdperk van volstrekte rust ingetreden.
Om den voor mij 7,00 lieugelijken dag op eene aange-
name wijze te besluiten, verzocht ik Henri en Susanne,
toen we in de huiskamer bij elkander waren, om, gelijk
gewoonlijk, wat muziek te maken Men zag mij evenwel
aan alsof ik niet regt bij zinnen was. Des Zondags mu-
ziek maken! Susanne zei, dat ze niet voornemens was de
geheele stad in oproer te brengen en weet mijn verzoek
eenig en alleen aan een oogenblik van verstrooidheid.
Geheel uit het veld geslagen en mij in de stilte, die
mij van nu af omringde, niet op mijn gemak gevoelende,
begaf ik mij naar den tuin. Het was heerlijk fraai we-
der; het maanlicht kleurde de toppen der boomen; alles
stemde tot diep nadenken. Ik begaf mij in den Chine-
schen kiosk, waarvan ik vroeger reeds melding maakte,
stak een cigaar aan en wierp mij in een gemakkelijken
armstoel. Door de jalousiën glurende, staarde ik werk-
tuigelijk op Zambo, die eenigen tuinarbeid verrigtte, maar
spoedig daarin verhinderd werd door Martha, die hem
die schending van den Zondag verweet. De neger verwij-
derde zich brommende en liet Martha in den tuin achter,