Boekgegevens
Titel: Eerste grondbeginselen der natuurkunde: strekkende tot leesboek voor alle standen hoofdzakelijk tot zelfonderrigt voor jonge lieden, en tot handleiding voor onderwijzers
Auteur: Burg, P. van der
Uitgave: Gouda: G.B. van Goor, 1854
3de, geheel omgewerkte dr.; Oorspr. dr. : 1846
Opmerking: Bevat ook: 'Fondslijst. van den uitgever G.B. van Goor ...' (36 p.)
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 738 F 19
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203607
Onderwerp: Natuurkunde: klassieke fysica: algemeen
Trefwoord: Natuurkunde, Gidsen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Eerste grondbeginselen der natuurkunde: strekkende tot leesboek voor alle standen hoofdzakelijk tot zelfonderrigt voor jonge lieden, en tot handleiding voor onderwijzers
Vorige scan Volgende scanScanned page
.630
381.
conductoraan te vatten, en zich al-
zoo raet electriciteit te doen laden.
Strekt men nu den vinger uit naar
den wijngeest of den ether, die
ons door een ander in den lepel
wordt aangeboden, zoo springen
uit het ligchaam vonken op den
lepel door de vloeistof over, en
deze begint te ontvlammen.
Faraday deed ether in een bakje
van ijs ontvlammen. Daartoe werd
een stuk ijs tot een bakje uitge-
hold, vervolgens op eene geïsoleerde plaat gezet, en in geleidend verband gebragt
metden conductor der electriseermachine. Nadat nu het schaaltje van ijsmet ether
gevuld en de conductor geladen was, naderde Faraday met een puntig stukje
ijsde oppervlakte van den ether; er sprong eene vonk over en de ether ontvlamde.
5', Een, op een isoleerbankje staande, geladen persoon, levert de volgende
verschijnselen op: de hoofdharen rijzen overeind, wanneer men de hand of eene
metalen plaat boven het hoofd van den geïsoleerden persoon houdt; uit alle dee-
len van het lichaam springen stekende vonken, wanneer die deelen door een'
niet geïsoleerden persoon worden genaderd; een ei, hetwelk hem in de hand
wordt gegeven, wordt inwendig lichtend; rondom alle vooruitstekende deelen
zyns ligchaams, zooals de top van den neus, oorlellen, punten der vingers, ziet
men in het donker een lichtglans zich verspreiden, enz.
6*. Eene dunne metalen plaat a (zie fig, 382), staande op een' geleidenden voet
c wordt voorzien van eenige papieren of vlier-
pitten poppetjes b, of ook wel met stukjes
bladgoud, en geplaatst onder den conductor;
vervolgens hangt men een' tweeden metalen
schotel d op eenigen afstand boven den eer-
sten aan den knop e des conductors, en
naauwelijks begint men den conductor te
laden, of al de voorwerpjes gaan overeind
staan, springen tegen den bovensten schotel
aan, keeren weder naar den ondersten terug
en verrassen ons zoo door herhaalde en af-
wisselende sprongen. Dit spel noemt men
electrische poppendans. Men kan het eenigzins
veranderen; daartoe neemt men een' hollen
glazen cilinder, b. v eeu bierglas zonder
bodem, zet dit op een metalen, of met blad-
tin of goudpapier beplakt houten schijfje, dat met den grond of de tafel gelei-
382.