Boekgegevens
Titel: Voedsel voor het kinderlijk verstand en hart: een nieuw geschenk voor de jeugd
Auteur: Löhr, Johann Andreas Christian
Uitgave: Leyden: D. Du Mortier en zoon, 1827-1832
2e en verb. dr; Oorspr. uitg.: 1805
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 678 E 8
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203188
Onderwerp: Pedagogiek: terreinen van opvoeding: algemeen
Trefwoord: Algemene ontwikkeling, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Voedsel voor het kinderlijk verstand en hart: een nieuw geschenk voor de jeugd
Vorige scan Volgende scanScanned page

WEtDADlGHÈïD,
„ teren te veel gevreten, anders is het- niets.'*
Die verftoorde de vrouw,. dat jan geen mede-
lijden had. Gij flecht niensch!" fprak zij,
zeer vergramd, „ gij zijt zoo hard als een
„ fleen! gij kunt dat zoo onverfchillig zeggen,
„ als of den" armen hond in het geheel niets
„deerde!"
Kort daarna klopte iemand aan de kamerdeur.
Mevrouw meinert riep: „ kom binnen!" Nu
trad er eene arme haar welbekende vrouw uit
de buurt in, wier man in den oorlog gevan-
gen: was geraakt; een klein half verhongerd kind
had zij op den arm, en drie andere naakte,
kleedinglooze fchepfels, waren nog te huis.
„ Lieve Mevrouw!" zeide ^die vrouw, bidden-
de..— „ Wilt gij eens henen gaan? gi] vuil dier!"
graauwde Mevrouw meïneut, die zoo teeder-
lijk voor haren hond bezorgd was, die arme
vrouw toe; „ men walgt immers van u aan
„ te zien! Pak u op het oogenblik weg, en
. „ maak mijn vloerkleed niet vuil, met uwe
„ morfige voeten, of ik laat u de deur uit
fmijten! Marsch, op het oof^enblik!"
Wat zegt gij van eene vrouw, die zoo me-
delijdend jegens haren hond, en zoo hardvoch-
tig jegens eene arme hulplooze vrouw was ?
Jan , die den armen Joli in het geheel niet
beklagen wilde, zag, dat de arme vrouw zoo
hard