Boekgegevens
Titel: Natuurlijk lezen
Deel: II Oefeningen voor de hoogste klasse eener lagere school
Auteur: Sandwijk, Gijsbertus van
Uitgave: Purmerende: J. Schuitemaker, 1872
5e, verb. en naar de nieuwe spelling veranderde dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7866
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202941
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Natuurlijk lezen
Vorige scan Volgende scanScanned page
86
niemand wilde zich met den eigenzinnigen knaap
bemoeien. Het eenige, wal hem nog overbleef, was
hel ambacht z^ns vaders op te vutten. En daar hg
in den lusscheolyd, wanneer hg zonder ambacht
was, uit tijdverveling wel eens een lap op eene
broek of een knoop aan een rok gezet had, kon
hy, naar zgne meening, zich zeiven daarin wel
bekwamen. Trouwens Pieter wist ook wel, dat
niemand hem meer in de leer wilde hebben. Het
is dus te begrijpen, dat hg een kleérjuaker in zgne
soort geworden is, en bij gevolg niels te doen heeft,
dan het herslellen en lappen der kleedingstukken,
die deze of gene uit medelgden hem toezendt. Zoo
als het Pieter gaal, gaat het velen jongelieden; van
daag beginnen zg een ambacht, en morgen, daar-
over berouw hebbende, kiezen zg een ander. Weldra
verveelt hun ook hel tweede; dra kiezen zij een
derde en zoo vervolgens, vaak tot twaalf toe, maar
dan vinden zg dertien ongelukken; dat wil zeggen:
de nadeelen, die daaruit voortvloeien, zijn grooter
dan de voordeeien, gelijk dertien meer dan twaalf
is. Van zulke wegens wordt niets: hunne wispelturig-
heid eu eigenzinnigheid siorlen hen in het verderf, —
Jammer is het, dal wy iu ons land geen wet heb-
ben, tegen dat loopen van het eene ambacht naar
het andere. In Engeland mag dit geen plaats heb-
ben: waar een leerjongen eens aan is, moot hij