Boekgegevens
Titel: De Schoolvriend: een leesboekje voor de laagste klasse
Deel: 1e stukje
Auteur: Liefde, J. de
Uitgave: Amsterdam: Höveker & Zoon, 19e eeuw *
11e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 8002
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201957
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De Schoolvriend: een leesboekje voor de laagste klasse
Vorige scan Volgende scanScanned page
15
Gerrit!" zei Piet, heb ik een mooi horloge
van mijn vader gekregen.*^
zei Gerrit, „dat is een mooi horloge. Maar
mijn vader heeft er een, dat nog mooier ia"
„Bat geloof ik niet" zei Pjet.
„Niet?'' zei Gerrit. „Wel^ dat zal ik u eens
laten zien."
Wip sprong Gerrit naar huis en haalde vaders
horloge van de tafel. Maar o wee! toen hij de ka-
mer uilliep struikelde hij over den drempel. Het hor-
loge ziel op den grond en het glas brak.
Gerrit raapte de stukken wéér op. Maar wat hielp
dat? Hij kon toch het glas niet weer heelmaken.
Hij legde het hoi'loge en de stukken glas op tafel.
Toen klom hij naar den zolder en ging daar in een
hoek zitten.
Een uur later kwam vader thuis. Hij zog het hor-
loge op tafel liggen en de stukken glas er hij.
„Gerrit, Gerrit!" riep vader. Maar Geruit
was nergens te vinden.
Eindelijk kwam vader op zolder. Daar kroop Gerrit
uit zijn hoek voor den dag en begon bitier te weenen,
„Gerrit! wat hebt gij gedaan?" vroeg vader.
„Ach!" snikte Gerrit, „ik — heb — het hor-
loge — van tafel genomen en — en ik viel, en het
glas is g ebrok en y
„Hoe?" zei de vader. „Hebt gij dat gedaan! En
hebt gij mij niet gezegd, dat gij nooit weer ongehoor-
zaam zijn zoudt?"
Gerrit sloeg de oogen neder en werd bloedrood.
Vader strafte Geruit voor deze ongehoorzaamheid.
Hij moest dien avond zonder eten naar bed. Ook mocht
hij den volgenden dag niet mede aan tafel eten.
Maar avonds van den volgenden dag kwam Ger-
rit tot vader en vroeg hem vergeving.
„Ik vergeef het u gaarne" zeide vader, en kuste