Boekgegevens
Titel: Fransche spreekoefeningen tot gelijktijdige beoefening van de spraakkunst en de gesproken taal: middelcursus
Auteur: Storm, Johan; Robert, C.-M.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1892
2e Ned., herz. uitg.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 8245
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201890
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Fransche spreekoefeningen tot gelijktijdige beoefening van de spraakkunst en de gesproken taal: middelcursus
Vorige scan Volgende scanScanned page
iA
VOORREDE VAN DE l^te DUIl^CHE UITGAVE.
Do l)elioefte aan eene Iiervoiining van het onderwijs in «h» nieuwe
talen heeft zich in hijna alle beschaafde landen doen gevoelen. De tot
liieitoc gevolgde methoden zijn alle. de eene meer. «Ie andeie minder,
gebleken onpractisch te wezen. Te vee! theorie en te weinig of wel te
omloelinatige practijk. Men laat den leerling eene uitgebreide spiaak-
kunst doorworstelen, vol moeielijke legels en nog moeielijker iiit/.on<!e-
i'ingen, die hij maar zelden in de gelegenheid is te gebruiken en daarom
spoedig weer vergeet. Zelfs als bij de regels kent. kan hij ze vaak niet
toepassen, en het allerminst tot het vormen van idiomatische zinnen.
Voornamelijk in het Fiansch valt het hem dikwijls n\oeielijk, eenvon-
dige zinnen zuiver te vormen en verstaan})aar uit te spreken. De meeste
(liermanen hebben er geen idee van, hoe moeielijk verstaanbaar de ge-
woi»e scbooltiitspraak den Kianschen in de ooren klinkt.
De gebruikelijke handleidingen, leei boeken en oefeningen met hare
onsamenhangende, dikwijls lastige zinnen verwekken verveling en stom]>-
ziimigheid en schenken den leerling geen vaardigheid in het gebruik
der taal Men begaat den noodlottigen misgreep. den leerling reeds
van den beginne af aan zulke zimien uit de moedertaal in de vreemde
taal te laten overbrengen, eer hij nog genoeg woor<ien kent of taalge-
voel verkregen heeft. Men stelt zoo<ioende eischen, waaraan niet kan
worden voldaan. Veel gemakkelijker en leerrijkei- is het, den gelezen
tekst eenvoudig te reprodnceeren, wat werkelijk in sommige scholen
wordt ge<hian. De ergste en onvrnelitbaarste plaag van het tegenwooi-
' Zeer julst merkt Prof. bierbaiwi op: „Ks bleibt immer verkehrt, von Einzel-
sätzen auszugehen, anstatt von der zusammenhängenden Lektüre, weil ihnen der
seelische Zusammenhang zu einem org-anischen Ganzen mangelt, welcher allein Leben
und Interesse für den Stoff und die Form zu wecken vermag. Wohl setzt sich auch
die menschliche Rede aus einzelnen Sätzen zusammen; doch was diese Sätze weit
über jene zusammengewürfelten Konglomerate von Kinzelsätzen erhebt, diis ist die
in ihr waltende Seele, welche die einzelnen Glieder belebt. Darum hat das Lesestiick,
und sei es noch so einfach und kindlich, immerhin diesen groszen Vorteil vor dem
Sammelsurium der scheinbar geistreichsten Einzelsätze voraus." (Die analytisch-
direkte Methode S. 73.)