Boekgegevens
Titel: Fransche spreekoefeningen tot gelijktijdige beoefening van de spraakkunst en de gesproken taal: middelcursus
Auteur: Storm, Johan; Robert, C.-M.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1892
2e Ned., herz. uitg.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 8245
URL: http://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201890
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Fransche spreekoefeningen tot gelijktijdige beoefening van de spraakkunst en de gesproken taal: middelcursus
Vorige scan Volgende scanScanned page
AANHANGSEL. 239
pas de parler), Chanson de Roland, 1170; — il n'a soi?i
que le voie, Vie de St. Alex. 245. Door een litoot heeft de
zinswending later de beteekenis van se garder bien aange-
nomen, maar is in den nieuweren tijd weer door deze laat-
ste directe uitdrukking verdrongen geworden.
61. tu réussiras en tout (tout te réussira). — Vgl. Malot: Ses
spéculations qui avaient assez souvent réussi, au moins
pour lui (Millions honteux, 3). Et assurément cela réus-
sira (ib. 125). Ook persoonlijk: réussir une chose, iets
met goed gevolg tot stand brengen. M. de V. faisait des
efforts . . . mais il réussissait rémotion aussi mal que
r attendrissement (Malot, ib, 231). — J'en ai réussi une
(Labiche, Théâtre, V, m; Malot, Petits sœur, I, 128). —
Le père cultivait des giroflées ; c'est une culticre que les
jardiniers des environs de Paris réussissent à merveille
(Malot, Sans famille, I, 320).
62. Oui, mon père, je vous le promets. — Tegenwoordig zeg-
gen de kinderen meest tu tegen de ouders; ik heb ten deele,
om de uitdrukkingen te varieeren, het oudere vous er bij
behouden. Tusschen man en vrouw duidt tu vertrouwelijk-
heid aan; velen echter vermijden het als niet fijn genoeg en
gebruiken vous in tegenwoordigheid van vreemden. „C'est
ainsi qu'il est d'usage de dire à sa femme un vous bien
solennel, dès qu'on se trouve en présence d'un étranger,
tandis qu'on dit tu à sa sœur." (H. de Bornier, geciteerd
door Robert, Questions de grammaire, p. 129.) Bij Pail-
leron, Le Monde où l'on s'ennuie, p. 5, zegt Paul tot zijn
vrouw: „Eh bien, observe-toi, je t'en prie, observe-toi. Je
te dis encore toi, parce que nous sommes seuls, mais tout
à l'heure, devant le monde, ce sera: vous, tout le temps:
vous. Vgl. 00k Robert, Gramm. franç., 2« éd., p. 173 en
p. 348.
63. Ne m'en voulez (veuillez) pas. — Ne m'en voulez pas is
de natuurlijke, idiomatische vorm der tegenwoordige spreek-
taal, wordt door de Académie als de juiste erkend en bij
Victor Hugo en meer nieuwe schrijvers gevonden. Daarnaast
wordt evenwel ook veuillez gebruikt; volgens Passy zijn